ข้าหลวงพิธีการในราชสำนัก เคานต์ฟอน วาลเดอบวร์ค ปรากฏตัวขึ้น
วาลเดอบวร์คถือถาดกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มไว้ในมือ บนถาดมีเหรียญตราทองคำเปล่งประกายอยู่หนึ่งเหรียญ
นั่นคือเหรียญตราราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ชั้นผู้บัญชาการ เป็นเกียรติยศที่เก่าแก่และสำคัญที่สุดของตระกูลโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น นับตั้งแต่ก่อตั้งมาแทบไม่เคยถูกมอบให้กับสมาชิกสาขาย่อย
ครั้งสุดท้ายที่มอบให้กับสาขาย่อย เป็นเรื่องเมื่อสามสิบปีก่อน
นอกจากนี้ ยังมีเหรียญกางเขนเหล็กชั้นหนึ่งอีกหนึ่งเหรียญ เพื่อเป็นการยกย่องความกล้าหาญของเจ้าชายซัคเซิน ร้อยโทแห่งกองทัพเรือ
เหรียญตราราชวงศ์ได้มาจากตำแหน่งผู้ว่าการและเจ้าชาย
เหรียญกางเขนเหล็กได้มาจากตำแหน่งร้อยโทแห่งกองทัพเรือ
เมื่อเทียบกันแล้ว เหรียญกางเขนเหล็กนี้ดูจะมีความหมายมากกว่า
"วาลเดอบวร์ค"
วิลเลียมที่สองเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสงบที่ผ่านการข่มกลั้น "โทรเลขถึงฟรีดริช ฟอน โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เตรียมไว้แล้วหรือยัง?"
"เตรียมไว้แล้ว ฝ่าบาท"
วาลเดอบวร์คพลิกหน้ากระดาษหนึ่งแผ่น แล้วอ่านต่อ "ด้วยเหตุนี้ ฝ่าบาทจึงมีพระบรมราชโองการว่า หนึ่ง มอบเหรียญตราราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นให้แก่ฝ่าบาท
สอง นับตั้งแต่เมื่อโทรเลขฉบับนี้ออกไปเป็นต้นไป แต่งตั้งฝ่าบาทเป็นผู้ว่าการอาณานิคมตะวันออกไกล ดูแลกิจการทหารและการปกครองทั้งหมดของอาณานิคมจักรวรรดิในตะวันออกไกล
สาม ด้วยสถานการณ์การรบในปัจจุบัน ท่านสามารถตัดสินใจได้ตามความเหมาะสม กำหนดกลยุทธ์ป้องกัน ตีโต้ เจรจา หรือกิจการทหารและการปกครองใดๆ ด้วยตนเอง โดยไม่ต้องรอคำสั่งจากเบอร์ลิน จักรวรรดิเชื่อมั่นในวิจารณญาณของฝ่าบาท เช่นเดียวกับที่เชื่อมั่นในความภักดีของฝ่าบาท คำสั่งนี้ จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเยอรมัน วิลเฮล์มที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1914"