ไม่พูดแล้วสินะ?
ยามานาชิ อ้าปากเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
พูดถูกของพลตรีฮิอุจิ
ปืนใหญ่ของเยอรมันกดไว้อยู่ด้านหน้า ปืนใหญ่ของญี่ปุ่นอยู่ข้างหลังเป็นเพียงของประดับ
จำนวนปืนใหญ่ของทั้งสองฝ่ายพอๆ กัน แต่สมรรถนะต่างกันอย่างชัดเจน
ปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์ของญี่ปุ่นเรียนแบบมาจากเยอรมัน เลียนแบบตามปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์รุ่นแรกๆ ของเยอรมัน ของเลียนแบบจะสู้ของแท้ได้อย่างไร?
และยุทธวิธีของเยอรมันก็หนักหน่วง ใช้แต่ปืนใหญ่หนักระดมยิงสลับกัน ไม่ได้มีการบุกด้วยทหารราบจำนวนมาก
ทำให้ปืนใหญ่ของญี่ปุ่นไม่มีที่ใช้
ปืนใหญ่ภูเขามีระยะยิงใกล้ ยิงได้แค่ทหารราบ
ปืนใหญ่สนามและปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์ไม่มีเครื่องบินร่วมลาดตระเวน ไม่สามารถตอบโต้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ยิงสวนกลับมีแต่จะเสียเปรียบอย่างหนัก ดังนั้นจึงไม่ยิงสวนกลับ เก็บซ่อนไว้
ญี่ปุ่นตั้งแนวป้องกันแบบเต่าทอง
ไม่ขยับแม้แต่นิด
แม้จะมีผู้บาดเจ็บล้มตายอย่างต่อเนื่อง แต่ก็ยังรักษากำลังหลักไว้ได้ครบ
พวกเขาตั้งรับเพียงอย่างเดียว เฉินโม่ก็ไม่อาจบุกหนักได้
ฝ่ายบุกย่อมเสียเปรียบฝ่ายรับโดยธรรมชาติ
กำลังพลของเมืองท่าน้ำเขียวมีน้อย ทนสูญเสียไม่ไหว ทำได้แค่ยิงปืนใหญ่ต่อไป
ให้ลูกกระสุนปืนใหญ่พูดแทน
"ฟังสิ มาอีกแล้ว ลูกกระสุนปืนใหญ่ของเยอรมันยิงมาอีกแล้ว"
"ฮันโซ ท่าน พูดตรงๆ นะ หากกองบัญชาการใหญ่ไม่มีแผนขั้นต่อไป ก็รีบสั่งถอนทัพเสียเถอะ"
"ไม่อย่างนั้น กองกำลังฮิอุจิของฉันทนไม่ไหว ทนไม่ไหวจริงๆ เข้าใจไหม"
"มีโอกาสสูงที่จะเกิดการยอมแพ้ครั้งใหญ่"