เรือลาดตระเวนรบออสเตรเลียกลายเป็นดาบที่แขวนอยู่เหนือหัวกองเรือตะวันออกไกล
บ่ายวันนั้น กรมเสนาธิการของฝูงบินก็เริ่มการจำลองสถานการณ์หลายครั้ง ว่าจะสามารถรับมือเรือลาดตระเวนรบชั้นอินดีแฟทิเกเบิลลำนี้ได้หรือไม่ด้วยแนวป้องกันท่าเรือ ป้อมปืน เรือลาดตระเวนหุ้มเกราะ และเรือตอร์ปิโด
มีแผนอะไรบ้าง?
มีกลยุทธ์ใด?
หลังการจำลองสถานการณ์ สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก
เหล่าเสนาธิการพยายามสุดความสามารถ ดูเหมือนจะทำได้เพียงป้องกันเท่านั้น โอกาสชนะในการโต้กลับมีน้อยมาก
สิ่งนี้ทำให้ขวัญกำลังใจของทหารทั้งฝูงบินได้รับผลกระทบอย่างมาก
เคานต์ชเปรีตำหนิพวกเขา “กองเรือตะวันออกไกลมีไว้เพื่อตัดเส้นทางส่งกำลังบำรุง ไม่ใช่เพื่อเปิดศึกตัดสินกับเรือลาดตระเวนรบ”
“พวกคุณล้วนเป็นนายทหารเรือ ไม่อย่างนั้นไม่รู้หรือว่ามีเพียงเรือหลักเท่านั้นที่สู้กับเรือหลักได้”
“เรือที่เปิดศึกตัดสินกับเรือลาดตระเวนรบ ก็ต้องเป็นเรือลาดตระเวนรบด้วยเช่นกัน”
“เงื่อนไขพื้นฐานไม่พร้อม ไม่เกี่ยวกับการบังคับบัญชาของพวกคุณ ไม่เกี่ยวกับกำลังของฝูงบิน แล้วจะมัวกังวลกับปัญหาที่แก้ไม่ได้ทำไม”
“ไปเรียนแบบเจ้าชายซัคเซินบ้าง พวกคุณก็เป็นคนหนุ่มเหมือนกัน ฝ่าบาททรงอดทนได้ แต่พวกคุณ พอเจออุปสรรคก็หดหู่”
ท่านเคานต์ตำหนิถูกต้อง
ในความคิดของนายทหารเรือ ผุดภาพของฝ่าบาทผู้ไม่เคยแบกรับความกดดัน ก็รู้สึกละอายใจทันที
เวลานี้ ฝ่าบาทคงกำลังหลับอยู่
เจ้าชายซัคเซินต้องการแก้ปัญหา ต้องเลื่อนขั้นเป็นดยุกแห่งดินแดนปกครองตนเอง ดูว่าจะแลกอาวุธและอุปกรณ์ที่แข็งแกร่งกว่า ปืนใหญ่ชายฝั่งลำกล้องใหญ่กว่า อานุภาพมากกว่า เรือรบที่ทรงพลังกว่าได้หรือไม่