“พลโท กองทัพออสเตรเลียห่างจากราเบาล์เพียงไม่กี่ร้อยไมล์ทะเล ขอเพียงท่านออกคำสั่ง ภายในหนึ่งสัปดาห์เราก็สามารถระดมพลเสร็จ”
“ข้ารับประกัน สองสัปดาห์ยึดราเบาล์ หนึ่งเดือนยึดนิวกินีของเยอรมันและหมู่เกาะบิสมาร์ก”
พลจัตวาวิลเลียมเกือบจะตบอกจากอกตัวเองเพื่อรับประกัน
แววตาที่ชวนสู้วาววับ รอคอยให้กองเรือตะวันออกไกลออกคำสั่งอยู่แล้ว
เวลานี้ ออสเตรเลียเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิที่พระอาทิตย์ไม่ตกดิน ถึงแม้จะมีศักยภาพเป็นรัฐปกครองตนเอง แต่เจ้าหน้าที่หลายคนก็ไม่เต็มใจที่จะปกครองตนเอง ยังอยากพึ่งร่มใหญ่ของจักรวรรดิที่พระอาทิตย์ไม่ตกดินมากกว่า
การตัดสินใจสำคัญทางการเมืองและการทหาร ยังต้องฟังคำสั่งจากจักรวรรดิที่พระอาทิตย์ไม่ตกดิน
รวมถึงการยกกำลังครั้งนี้ พลจัตวาวิลเลียมต้องฟังคำสั่งการของพลโทเจลลิโค
“กองเรือหลักของกองเรือตะวันออกไกลของเคานต์ชเปรีจอดทอดสมออยู่ที่ราเบาล์ทั้งหมด ช่องทางเข้าออกอ่าวบลานช์มีเพียงเส้นเดียว ทางเหนือและใต้กำลังสร้างป้อมปืนอยู่”
“หากดื้อรั้นจะบุก ใครจะเป็นคนปราบกองเรือของชเปรี เมืองท่าน้ำเขียวก็เคยพูดว่าป้อมป้องกันอ่อนแอ ผลเป็นอย่างไร กองพลที่สิบแปดต้องสูญเสียที่เชิงเหลาซานมากขนาดไหน ทุกท่านคงรู้ดีกว่าข้า”
สายตาเขากวาดไปทั่วใบหน้าทุกคน ซาโตะ เท็ตสึทาโร่สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย นิ้วมือลูบด้ามดาบทหารเบา ๆ เห็นได้ชัดว่าถูกจี้จุดอ่อน แต่ก็ไม่ได้โต้แย้ง
คริสเตียนกลับไม่แยแสเลย แค่สูดจมูกเบา ๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย สื่อความหมายว่า “แก่นี่ระวังเกินไปจริง ๆ”
เจลลิโคเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ
เด็กหนุ่มจะรู้อะไร
เขาหยิบรายงานบนโต๊ะขึ้นมา ยืนขึ้น และจบการโต้เถียงนี้ด้วยน้ำเสียงที่ไม่ให้แย้ง
“รอไปก่อนเถอะ รอข้ารายงานขึ้นไปถึงกองบัญชาการใหญ่ราชนาวีหลวงก่อน เมื่อมีมติแล้ว กองเรือหลักตะวันออกไกล กองเรือหลักญี่ปุ่น กองเรือหลักออสเตรเลียจึงจะเคลื่อนพลพร้อมกัน”