คุณอัลแบร์ทก็มีภารกิจเช่นกัน การนำกองทัพบริวารมังกรที่ขนมาพร้อมกับเรือรบไปกดดันชาวพื้นเมือง คือก้าวสำคัญลำดับถัดไป
ถ่ายทอดภาพลักษณ์อันดีงามของเจ้าชายซัคเซินผู้เป็นมิตรและรักประชาชน สู่ชาวพื้นเมือง 650,000 คน
สอนให้พวกเขารู้จักความภักดี
ชาวพื้นเมืองในอาณานิคมแปซิฟิกแบ่งออกเป็นสามประเภท หนึ่งคือกลุ่มที่เข้าหาเราโดยสมัครใจ และค่อยๆ ถูกอิทธิพลของวัฒนธรรมอาณานิคมกลืนกิน จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของการค้าทางทะเล
พวกเขาประกอบอาชีพปลูกพืช ใช้แรงงาน ทำงานหนัก จับปลา เพื่อแลกเปลี่ยนกับปัจจัยยังชีพ และค่อยๆ ถูกกลืนกลาย
อีกประเภทคือกลุ่มที่จำยอมเพราะพ่ายแพ้ สู้ปืนไรเฟิลและปืนใหญ่ของกองทัพเยอรมันไม่ได้ จึงต้องจำใจเชื่อฟังคำสั่ง
ส่วนที่เหลืออีกมากอาศัยอยู่ลึกเข้าไปในป่าดงดิบบนเกาะ ต่อต้านด้วยอาวุธดั้งเดิม
ก่อนหน้านี้กำลังพลเยอรมันน้อย อุปกรณ์ก็ไม่ดี ไม่สามารถจัดปฏิบัติการกดดันขนาดใหญ่ได้
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว มีกำลังพลจากกองทัพบก 5,000 นายเข้ามา ทั้งปืนไรเฟิลเมาเซอร์ ปืนกลหนักแม็กซิม และปืนใหญ่สนามขนาด 77 มิลลิเมตร
ชาวพื้นเมืองอะไรจะมาสู้พวกเขาได้
จำเป็นต้องบุกผลักดันเข้าไปในป่าลึกอีกชั้น หากทุกคนศรัทธาในความมีเมตตาของเจ้าชายซัคเซิน ก็จะดีไปหมด
แต่หากดื้อรั้นไม่ยอมรับ เจ้าชายซัคเซินก็มีด้านที่โหดเหี้ยมเช่นกัน
เสียงปืนกลหนักดังสนั่นไปทั่วป่าดงดิบ
กระสุนปืนทำให้กิ่งไม้ใบไม้ที่หนาทึบแตกกระจาย เปิดทางออกมาได้เส้นหนึ่ง
ตามประสบการณ์การปกครองของอัลแบร์ท การปฏิบัติต่อชาวพื้นเมืองไม่ใช่ 'เริ่มจากสุภาพก่อนแล้วค่อยใช้กำลัง' แต่ต้องกลับกัน
ต้องแสดงความแข็งแกร่งให้พวกเขาเห็นก่อน พวกเขาถึงจะยอมฟังการเจรจาอย่างว่าง่าย