บรรณาธิการใหญ่ของหนังสือพิมพ์จื่อหลินซีเป้าฉวยโทรเลขจากมือพนักงานถอดรหัส ก้มอ่านสองบรรทัด แล้วหันหลังวิ่งตรงไปยังห้องเรียงพิมพ์
"ถอดหน้าหนึ่ง ถอดทั้งหมด เปลี่ยนเป็นอันนี้"
"ยังยืนงงอยู่อีก รื้อบล็อกเรียงพิมพ์เลย หัวข้อข่าวใหญ่ตัวหนา หนึ่งตัวอักษรกินพื้นที่สองคอลัมน์"
บรรณาธิการใหญ่ตื่นเต้น หนังสือพิมพ์ฉบับนี้ขายดีถล่มทลายแน่นอน
ขอบคุณญี่ปุ่นที่มอบข่าวใหญ่ให้
รวมถึงขอบคุณที่ได้อยู่ใกล้แหล่งข่าวก่อนใคร
"รายงานข่าวจากเมืองท่าน้ำเขียว: การบุกโจมตีครั้งใหญ่ของทัพญี่ปุ่นพ่ายแพ้ย่อยยับ ผู้บัญชาการ พลโทคามิโอะ มิตสึโอมิ เสียชีวิต กองทัพเยอรมันยึดธงกองพันได้หนึ่งผืน"
เดอะบันด์ เซี่ยงไฮ้ สถานกงสุลใหญ่ญี่ปุ่นประจำเซี่ยงไฮ้
โทโมโยชิยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน มือกำสำเนาโทรเลขที่เพิ่งถอดรหัสเสร็จ
ปลายนิ้วของเขาบีบขอบกระดาษแน่น
ฟันกัดแน่น
พลโทคามิโอะ มิตสึโอมิ หัวใจหยุดเต้นกะทันหันในกองบัญชาการ ยืนยันการเสียชีวิตในหน้าที่แล้ว
ข่าวกรองของเยอรมันแม่นยำมาก ไม่มีการพูดเกินจริงแม้แต่น้อย ให้ตายเถอะ ท้ายที่สุดทัพบกกลุ่มโง่นั่นก็แพ้จริง ๆ
ในหนี่งหมื่นความเป็นไปได้ก็ไม่ควรแพ้ ทำไมถึงแพ้ได้ล่ะ?
เลขานุการผลักประตูเข้ามา
"กงสุล หนังสือพิมพ์จื่อหลินซีเป้าขายดีเป็นบ้า ทุกประเทศแทบจะถือกันคนละฉบับ ต่างพากันอุทาน"
"อุทานอะไร มาหัวเราะเยาะเราใช่ไหม?"
"ศึกครั้งนี้ เราทำหน้าแตกไปทั้งโลก ใช้กำลังสิบเท่าล้อมโจมตีทั้งทางบกและทะเล กลับบาดเจ็บล้มตายสองสามหมื่นคน ผู้บัญชาการก็ตาย ทัพบกญี่ปุ่นของเราเมื่อไหร่มันจะไร้ประโยชน์ถึงขนาดนี้"
"แจ้งกองทัพเรือ เพิ่มความเข้มงวดในการปิดล้อม ตั้งแต่บัดนี้ ห้ามเรือของประเทศที่เป็นกลางเข้าใกล้เด็ดขาด ห้ามนักข่าวคนใดก็ตามเข้าใกล้แนวหน้า"