ท่ามกลางการเตรียมการอย่างเร่งรีบ สิ่งของต่างๆ ถูกขนออกจากคลังของทำเนียบผู้ว่าการอย่างไม่ขาดสาย
ผู้ที่รับผิดชอบในการแจกจ่ายสิ่งของคือจ่าสิบเอกโบเดน แต่ผู้ที่รับผิดชอบในการจัดหาสิ่งของคือใคร ไม่มีใครรู้
ทุกคนรู้เพียงว่าสิ่งของเหล่านี้ได้มาโดยเจ้าชายซัคเซิน แต่ว่ากระบวนการและผู้ประสานงานคือใคร?
ไม่มีทางรู้ได้
เพราะไม่มีทางรู้ได้ ทุกคนจึงยิ่งรู้สึกว่าเขาเป็นคนลึกลับและน่าเกรงขาม
ในทางตรงกันข้าม ฝ่ายญี่ปุ่นกลับมีวันที่ไม่สู้ดีนัก เพื่อลดค่าใช้จ่าย พลเอกใหญ่แห่งกองทัพบกจึงสั่งการด้วยตนเองให้ลดปันส่วนเสบียงทหาร
มาตรฐานอาหารที่แจกจ่ายในแต่ละวันถูกลดระดับลง เครื่องจิ้มข้าวและเนื้อสัตว์มีสัดส่วนลดลง ถูกแทนที่ด้วยธัญพืชหยาบ
สิ่งของเหล่านี้ต้องใช้เรือขนส่งลำเลียงมา ค่าขนส่งไม่ถูก เพื่อลดค่าใช้จ่ายให้มากที่สุด
เดิมทีคิดจะบังคับยึดเสบียงบางส่วนจากแถบมังกร แต่ผลลัพธ์ไม่ค่อยดีนัก
ผู้คนโดยรอบหนีไปเกือบหมด ส่วนที่เหลือแทบทั้งหมดหลั่งไหลเข้าไปหลบภัยในเมืองท่าน้ำเขียว มองไปทางไหนก็เห็นแต่ความรกร้างว่างเปล่า
แม้แต่คนก็ไม่มี จะไปบังคับยึดเสบียงที่ไหน?
พวกเขาทำตัวอุกอาจเกินไป แถมยังไปทำให้ท่านหยวนโกรธ จึงไม่สามารถซื้อเสบียงจากแถบฉีหลู่ได้
ถ้าไม่ชดใช้ค่าเสียหาย ก็ห้ามขายเสบียงทหารให้ญี่ปุ่น
เท่ากับเป็นการกดดันด้านการส่งกำลังบำรุงของญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นอีกทาง
พ่ายแพ้ในสงคราม เจ็บป่วย บาดเจ็บ ขาดเสื้อผ้าและอาหาร ภูเขาสามลูกกดทับอยู่บนบ่าของทหารญี่ปุ่น ขวัญกำลังใจต่ำสุดขีด
อีกทั้งยังมีข่าวร้ายบางอย่างแพร่กระจายเข้ามา
"พวกนายได้ยินไหม? ทหารบาดเจ็บที่ส่งกลับประเทศมีสภาพไม่รู้เป็นตายร้ายดี หลายคนหายสาบสูญไป"