โทโมโยชิ อากิระ กงสุลญี่ปุ่น เดินทางมายังห้องทำงานของเซอร์สมิธ
พอประชุมหน้ากันก็แสดงจุดยืนทันที "ข้าพเจ้าขอในนามกงสุลใหญ่จักรวรรดิประจำนครเซี่ยงไฮ้ ร้องขอให้ฝ่ายท่านช่วยตรวจสอบตัวเลขรายงานศึกแห่งชิงเต่า ฝ่ายเยอรมันอ้างว่าทหารเราตายห้าพันคน ตัวเลขนี้เป็นไปไม่ได้"
"ด้วยกำลังพลของกองทัพเมืองท่าน้ำเขียว ไม่มีทางต้านทานกองทัพบกจักรวรรดิได้เด็ดขาด"
"ขอให้เซอร์สมิธอดทน และขอให้จักรวรรดิอดทนด้วย"
เวลานี้คนญี่ปุ่นแทบอยากเป็นหมานอนแทบเท้าจักรวรรดิอังกฤษน้อย ๆ ร้องโฮ่ง ๆ อยู่กับพื้น
ยิ่งอยากฉวยโอกาสจากศึกครั้งนี้เพิ่มน้ำหนักคำพูดของตน
น้ำหนักคำพูดมาจากกำลัง ความสามารถของคนญี่ปุ่นต้องแสดงออกมาให้เห็น
เซอร์สมิธยกถ้วยชาขึ้น จิบเล็กน้อย
การเคลื่อนไหวของเขาช้า จงใจทำเป็นสุภาพบุรุษ
วางถ้วยชาลงแล้ว ใช้ผ้าเช็ดหน้าขาว ๆ เช็ดมุมปาก แล้วค่อย ๆ เอ่ยปาก "คุณโทโมโยชิ ท่านว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่หนังสือพิมพ์ทั่วทั้งนครเซี่ยงไฮ้พูดถึงอยู่สองเรื่อง ทองคำสิบตัน กับความสูญเสียทหารญี่ปุ่นห้าพันนาย เรื่องทองคำนั้นจริง ส่วนตัวเลขความสูญเสียของทหารญี่ปุ่น ต้องขอตรวจสอบอีกครั้ง"
"อย่างไรเสีย ท่านต้องพิสูจน์กำลัง"
"พิสูจน์ว่ามีสิทธิ์ขึ้นโต๊ะอาหาร และร่วมกิจการระหว่างจักรวรรดิ"
"หากกำลังไม่พอ จักรวรรดิที่พระอาทิตย์ไม่ตกดินของเราก็ไม่มีทางให้ความคุ้มครอง"
"ท่านเซอร์ ขออนุญาตพูดสักคำ ตัวเลขความสูญเสียต้องให้กระทรวงทหารตรวจสอบ แล้วออกแถลงการณ์สุดท้าย ถึงพวกเรายังไม่ได้รับข้อมูลสถิติของพลโทคามิโอะ มิตสึโอมิเลย คนเยอรมันจะรู้ความสูญเสียในสนามรบได้ชัดเจนได้อย่างไร นี่พิสูจน์ว่าพวกเขาโกหก"