"นี่ พันตรีเพาล์ ข้าคือซัคเซิน"
"เจ้ามาที่ทำเนียบผู้ว่าการหน่อย มีเรื่องจะปรึกษา"
"มาทันทีเลยงั้นหรือ? ไม่ มาอีกสิบนาทีเถอะ"
"สิบนาที..."
"งั้นครึ่งชั่วโมงให้หลังก็แล้วกัน"
วางสายโทรศัพท์ลง
เพาล์ ฟอน ครัชเนเบล ยังคงฉงนอยู่ คำพูดนั้นฟังดูเหมือนเรื่องสำคัญ แต่ทำไมต้องเลื่อนออกไปอีกครึ่งชั่วโมง? ถ้าไม่สำคัญก็คงไม่โทรมาหรอกนะ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
เฉินโม่กับเพาล์พบกันในห้องปฏิบัติการ
"นาวาโท ผมเรียกท่านว่านาวาโทได้ล่วงหน้าแล้วนะ"
"เรื่องการเลื่อนยศนายทหาร จะมีการประกาศอย่างเป็นทางการในภายหลัง หาเวลาสักครั้ง จัดพิธีเลื่อนยศครั้งใหญ่ เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะในศึกป้องกันเมือง"
เพาล์นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยืดตัวตรง
ยศนาวาโท หากเดินตามเส้นทางปกติ เขาอาจต้องรออีกหลายปี
ศึกที่เมืองท่าน้ำเขียว วิกฤตก็คือโอกาสเช่นกัน
ฝ่าบาทแค่เอ่ยปาก ก็ประเคนยศให้เขาก่อนกำหนด
เขาไม่ได้กล่าวขอบคุณมากมาย แค่ตอบรับสั้น ๆ แต่ในน้ำเสียงแฝงความตื่นเต้นที่ถูกกดไว้
"เรียกเจ้ามา ก็เพื่อหารือเรื่องกองทัพบริวารมังกร"
"ศึกป้องกันเมืองครั้งนี้ เจ้าก็เห็นแล้ว แม้เราจะมีแนวป้องกันมากมาย แต่จะคุมแนวป้องกันที่ยาวเหยียดได้ ก็ยังต้องใช้กำลังพลเพิ่ม"
"ถ้ามีแค่ทหารเยอรมัน 4,500 นาย ก็ไม่อาจยึดป้อมปืนถาวรทุกจุด และใช้ปืนกลกับปืนใหญ่ทั้งหมดได้"
"สู้การโจมตีอันดุเดือดของทหารญี่ปุ่นนับหมื่นไม่ไหว"
"ดังนั้น ข้าจะขยายกองทัพบริวาร"
"โดยใช้กำลังพลหลักของกองทัพบริวารมังกรที่มีอยู่ ขยายเป็นกองพลรักษาเมืองท่าน้ำเขียว ตั้งเป้าเต็มอัตราที่ 12,000 นาย คนของเราทำหน้าที่เป็นครูฝึกและผู้บังคับบัญชา จากนั้นรับสมัครชาวมังกรวัยฉกรรจ์อีกหลายพันคน เป็นกองร้อยทดแทน ฝึกโดยนายทหารเยอรมัน"