โทโมโยชิหัวเราะเบาๆ แสร้งทำเป็นใจเย็น
“พันตรีในฐานะผู้สังเกตการณ์กองทัพเรือ น่าจะเข้าใจดีว่าสภาพการณ์ในทะเลนั้นซับซ้อน จำนวนขายึดเสากระโดงหน้าอาจได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศ การซ่อมแซม การดัดแปลงชั่วคราว และปัจจัยอื่นๆ ระหว่างการเดินเรือ ไม่ใช่ลักษณะภายนอกที่ตายตัว”
“มีขายึดสัญญาณเพียงสองอันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก”
“การตั้งคำถามถึงตัวตนของเรือประจัญบานหลักของกองทัพเรือจักรวรรดิด้วยรายละเอียดเพียงเท่านี้ คงไม่รอบคอบนัก”
“หวังว่าพันตรีอเมริกันคนนี้จะไม่พูดพล่อยๆ”
แครนเดลล์พยักหน้า ราวกับรอคำพูดนี้อยู่แล้ว
“ขอโทษนะท่านกงสุลโทโมโยชิ นี่เป็นเพียงงานอดิเรกส่วนตัวของผม ผมชอบแยกแยะความแตกต่างของเรือรบ เหมือนกับการสำรวจความงามของผู้หญิง”
“รายงานการจำแนกเรือที่สถานีสังเกตการณ์ซาเซโบส่งมาเมื่อเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว รายงานนี้ถ่ายทำหลังจากเรือทาคาจิโฮะซ่อมใหญ่เมื่อปลายปีที่แล้ว พร้อมด้วยข้อมูลการวัดขนาดตัวเรือโดยละเอียดและรูปถ่าย ท่านกงสุลโปรดดู รูปถ่ายของเรือทาคาจิโฮะที่เสากระโดงหน้ามีขายึดสัญญาณสามอัน ข้อมูลการวัด ระยะห่างระหว่างเสาธงหน้าคือยี่สิบหกเมตร”
“ส่วนเรือลำนี้ที่แม่น้ำหวงผู่ในวันนี้ เสากระโดงหน้ามีขายึดสองอัน ระยะห่างระหว่างเสาธงคือยี่สิบสี่เมตร ซึ่งตรงกับบันทึกของเรือนานิวะทุกประการ ไม่ตรงกับเรือทาคาจิโฮะ”
“ผมจึงเกิดข้อสงสัยและความอยากรู้ขึ้นมา”
สีหน้าของโทโมโยชิเปลี่ยนไปอย่างมาก
คุณป่วยหรือเปล่า ว่างๆ ก็หาอะไรทำสิ
วันๆ เอาแต่เล่นเรือรบเพื่อหาเรื่องหรือไง
พันตรีแครนเดลล์พูดติดตลก “ผมไม่สนใจรายงานการรบของทั้งสองฝ่าย ถ้าผมบันทึกผิดพลาด ขอให้ท่านกงสุลโทโมโยชิตบหน้าผมได้เลย จัดการให้เรือนานิวะมาที่นี่พร้อมกันก็ได้”