“คุณชายทหารเรือของฉัน อยากได้อะไร พูดมาให้ชัดเจน”
“ทำไมฉันฟังไม่เข้าใจเลยล่ะ”
พลตรีอ็อตโตที่อยู่อีกฟากตื่นเต้นอย่างยิ่ง
พูดจาสับสนจับต้นชนปลายไม่ถูก
“วันนี้มีเรือบรรทุกเครื่องบินทะเลลำใหม่เข้าท่าเรือ 4 ลำ ยกให้ฉันทั้งหมดเลย ขอแค่ได้พวกมันมา ฉันมั่นใจเต็มร้อยว่าจะจัดการเรือรบหลักทุกลำในมหาสมุทรอินเดียได้”
ซัคถือหูโทรศัพท์
ในใจรู้ดีว่าระบบส่งของมาถึงแล้ว
เรือบรรทุกเครื่องบินทะเลทั้ง 4 ลำมาถึงครบแล้ว
“พี่ชาย!”
“คิดเรื่องดี ๆ อะไรอยู่ ฉันอุตส่าห์ทุ่มเททุกทางกว่าจะหาเรือบรรทุกเครื่องบินทะเลมาได้ 4 ลำ ก็เพื่อใช้รบตัดสินกับกองเรือ”
“ยกให้หมดแล้วฉันจะเอาอะไรเล่น”
“ถ้าอยากได้ก็ยื่นคำร้องต่อกระทรวงทหารเรือ ไปหาเรือสินค้าที่ริบมาได้แล้วดัดแปลงเองสักลำ”
ถ้าดัดแปลงเองคงต้องรอจนปีลิง
มีของพร้อมใช้แล้ว จะดัดแปลงไปทำไม
อ็อตโตชี้ไปยังเรือรบ 4 ลำที่อยู่นอกท่าเรือ
“ฉันไม่สน ฉันเห็นเรือบรรทุกเครื่องบินทะเล 4 ลำแล้ว ตอนนี้จอดอยู่ในฐานทัพเรือ”
“ยังไงก็ต้องแบ่งให้ฉันสักลำสิ อย่างน้อยฉันก็มีเรือลาดตระเวนรบ 2 ลำ ทั้งยังต้องประสานงานกับกองเรือสองกอง เรือบรรทุกเครื่องบินทะเลใช้เป็นดวงตาของกองเรือได้”
“อีกอย่าง สภาพทะเลในมหาสมุทรแอตแลนติกไม่ดี คลื่นลมแรงเกินไป ไม่เหมาะกับการใช้งาน เก็บพวกมันไว้ประจำการในมหาสมุทรอินเดียยังดีกว่า”
“ไม่ว่าจะมองในแง่ไหน ทั้งเรื่องส่วนตัวหรือเรื่องงาน ก็ต้องแบ่งให้ฉันสักลำสิ”
อ็อตโตไม่ใช่คนโง่ เห็นของดีก็ต้องพยายามคว้าไว้
ประสิทธิภาพในการรบจริงของเรือบรรทุกเครื่องบินทะเลอาจไม่โดดเด่น แต่ความสามารถในการสนับสนุนยอดเยี่ยมมาก เมื่อมีเครื่องบินน้ำเป็นดวงตาของกองเรือ ก็ช่วยปรับแก้การยิงและค้นหาศัตรูได้
บทบาทสนับสนุนของมันแข็งแกร่งเกินไป
มีมันก็เท่ากับมีกำลังลาดตระเวนอันทรงพลัง แถมยังใช้เครื่องบินตอร์ปิโดลอบโจมตีได้ด้วย