เปิดฉากกองทัพญี่ปุ่นล้อมเมือง ระบบให้ฉันเป็นไกเซอร์เยอรมัน

ตอนที่ 69 หยุดยิงก็หยุดยิง แต่จะเอาตัวคนต้องใช้เงิน

8 นาที· 1.7K คำ

โทโมโยชิและเซอร์สมิธ กงสุลทั้งสอง สวมชุดสูทสะอาดเรียบร้อย ถึงหยางโข่วประมาณเที่ยงวันของวันถัดมา จากนั้นจึงนั่งรถยนต์มุ่งหน้าไปยังเมืองท่าน้ำเขียว

ที่แนวป้องกันรอบนอกเมืองท่าน้ำเขียว พวกเขาผ่านการตรวจสอบ หลังจากยืนยันว่าไม่มีอาวุธปืนติดตัวแล้ว ทหารเยอรมันจึงนำตัวเข้าไปในทำเนียบผู้ว่าการ

ตลอดทางที่เดินเข้ามา พวกเขาได้เห็นแนวป้องกันของเยอรมันอย่างชัดเจน ไม่แปลกใจเลยที่บุกเข้าไปไม่ได้ ป้อมปืนมันมากเกินไปจริงๆ

เรียงรายหนาแน่นอยู่บนยอดเขา ดั่งเห็ดที่งอกขึ้นมาหลังฝนตก

ทหารในทำเนียบผู้ว่าการยืดอกผึ่งผาย เครื่องแบบทั้งหมดเป็นของที่แจกใหม่ล่าสุด

สะอาดจนไม่มีแม้แต่ฝุ่นผง

พวกเขาเป็นตัวแทนของศักดิ์ศรีของกองทัพเยอรมัน

ยิ่งไปกว่านั้นคือเป็นตัวแทนของทัศนคติในศึกครั้งนี้ หมายความว่าให้คนญี่ปุ่นและคนอังกฤษได้เห็นว่า พวกเราชนะสงครามครั้งนี้อย่างง่ายดายและสุขสบาย

ยังไม่ถึงขีดจำกัดของเราเลย จะสู้ต่อเมื่อไหร่ก็ได้ทั้งนั้น

กลเม็ดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ เพื่อที่จะได้เปรียบในการเจรจา

ขบวนรถไฟติดอาวุธเริ่มลาดตระเวน

จากเมืองท่าน้ำเขียว ไปจนถึงจีเฉิง ทุกวันจะทำการตรวจตรารักษาความปลอดภัยตามเส้นทางรถไฟตรงเวลา

ยานเกราะที่เต็มไปด้วยเหล็กกล้าและติดตั้งปืนใหญ่ ยานอสูรเหล็กนี้ ถูกนำออกมาในตอนที่กงสุลทั้งสองเดินทางเข้าเมืองโดยเฉพาะ ไอน้ำขาวที่พวยพุ่งออกมาจากเครื่องจักรไอน้ำ บดบังสายตาผู้คน

เจ้าชายซัคเซินสวมเครื่องแบบทหารเรือยศร้อยโท มองจากไกลๆ ดูองอาจน่าเกรงขาม สูงใหญ่หล่อเหลา

มีบารมีของชนชั้นสูง

อีกทั้งยังมีความเด็ดขาดของทหาร

เหรียญกางเขนเหล็กและเหรียญราชวงศ์บนหน้าอก ถูกไอลีนขัดจนเงางาม

“เจ้าชายซัคเซินฝ่าบาท ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว”

“ข้าพเจ้าขอคารวะเจ้าชายซัคเซิน”

กงสุลทั้งสองกล่าวทักทายอย่างสุภาพตามลำดับ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป