ห่านอ้วนกำลังค่อย ๆ เข้ามาในวงล้อมของหมู่เรือลาดตระเวนรบอ็อตโต ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องอื่นแล้ว
สถานีวิทยุกำลังส่งกำลังสูงของเรือลาดตระเวนรบกระจายข่าวออกไป แจ้งกองเรือมหาสมุทรอินเดียที่ปฏิบัติการอยู่ในบริเวณใกล้เคียงให้ทราบ และขอกำลังสนับสนุน
เรื่องสู้รบไม่จำเป็นต้องให้พวกเขาช่วย
แต่เรือสินค้าบรรทุกเสบียงมามากเกินไป จึงต้องเรียกคนมาช่วยขนย้ายล่วงหน้า
เรือลาดตระเวนรบอ็อตโตพุ่งนำหน้า ปรากฏขึ้นในระยะสายตาของกองเรือสินค้าเป็นลำแรก
เสียงสัญญาณเตือนดังสนั่นไปทั่วเรือรบคุ้มกัน
ผู้บัญชาการเรือลาดตระเวนเบาที่ทำหน้าที่คุ้มกันถึงกับชะงัก เรือที่มาสกัดพวกเขาไม่ใช่เรือลาดตระเวนเบา หรือเรือลาดตระเวนหุ้มเกราะ แต่เป็นเรือลาดตระเวนรบความเร็วสูงถึง 2 ลำ
ให้ตายเถอะ!
ผู้บัญชาการเรือราชนาวีหลวงอุทาน
“เร็วเข้า! รายงานกองเรืออินเดียตะวันออกทันที กองเรือสินค้าคุ้มกันถูกข้าศึกโจมตีในน่านน้ำอ่าวเอเดน ขอให้ส่งกำลังมาช่วยเดี๋ยวนี้”
“เรือพิฆาตกับเรือลาดตระเวนเบาคุ้มกัน ออกสกัดข้าศึก”
“เตรียมตอร์ปิโด”
กองเรือคุ้มกันปรับทิศทาง แล้วส่งเรือพิฆาตออกไปข้างหน้า มุ่งเข้าหาเรือลาดตระเวนรบที่กำลังแล่นเข้ามา
หวังใช้ตอร์ปิโดขัดขวางเรือลาดตระเวนรบ
แต่ตอร์ปิโดมีระยะยิงจำกัด ต้องเข้าใกล้ไม่เกิน 5,000 เมตรจึงจะมีโอกาส
ส่วนปืนหลักของเรือลาดตระเวนรบ—ไม่สิ ไม่จำเป็นต้องใช้ปืนหลักด้วยซ้ำ แค่ปืนรองก็จัดการเรือพิฆาตได้แล้ว
อ็อตโตมองขนาดของกองเรือสินค้าแล้วเอ่ยอย่างไม่ค่อยพอใจว่า
“ข่าวกรองของพันเอกกองทัพเรืออังกฤษผิดพลาด มีเรือลาดตระเวนเบาหลักแค่ลำเดียว ไม่มีเรือลาดตระเวนเบาคุ้มกันสักลำ ที่เห็นนั่นก็แค่เรือลาดตระเวนดัดแปลงจากเรือสินค้าติดอาวุธ 2 ลำ”
“กองเรือคุ้มกันขนาดนี้ไม่คู่ควรให้เรือลาดตระเวนรบออกล่าเลยด้วยซ้ำ”
“ถ้าไม่เห็นแก่เรือบรรทุกสินค้าข้ามมหาสมุทรขนาดใหญ่ 12 ลำ พวกนั้นก็ไม่คู่ควรให้ฉันลงมือ”
คำพูดนี้ไม่เกินจริง อ็อตโตไม่ได้แค่ทำวางท่า