ด้วยระดับพลังของราชาหมีนรกในตอนนี้แทบไปถึงขั้นกึ่งสัตว์เทพแล้ว การปล่อยราชาหมีคำรามครั้งนี้ยังเรียกสัตว์อสูรตระกูลหมีจากยอดเขาอีกสองลูกใกล้เคียงให้พวกมันพุ่งเข้ามารวมกันด้วย
ชั่วขณะนั้นเอง ฝูงสัตว์อสูรตระกูลหมีนับหมื่นนับล้านก็บ้าคลั่งพุ่งทะยานมายังยอดเขาหลิงหยุน
สัตว์อสูรตระกูลหมีเหล่านี้เพื่อให้ราชาของมันได้เลื่อนขึ้นสู่ระดับกึ่งสัตว์เทพโดยราบรื่น ต่างเริ่มเข้าโจมตีโดยไม่เลือกหน้า ไม่เพียงรุมล่าบรรดาผู้ทรงพลังเก้าดาวกลางอากาศเท่านั้น แม้แต่นักฝึกสัตว์ธรรมดาที่เริ่มอพยพถอยไปแล้วก็ถูกรุมโจมตีด้วย
ทั้งเทือกเขาชิงหยุนในตอนนี้กลายเป็นสมรภูมิไปหมด
"ไอ้เฮ้ย! มาหยิกกันทำไม!" หลินหรานที่ยืนดูเฉย ๆ อยู่ข้าง ๆ จู่ ๆ ก็ถูกสัตว์อสูรตระกูลหมีสายเลือดเจ็ดขั้นตัวหนึ่งจับตามอง
เขาจึงรีบดึงดาบสนิมออกจากแหวนดารา แล้วเริ่มฟันสังหารเหล่าสัตว์อสูรตระกูลหมีที่พุ่งเข้าโจมตี
"ไม่ได้! ทำแบบนี้ต่อไปไม่ใช่ทางแก้"
หลินหรานไม่คิดเลยว่าสัตว์อสูรตระกูลหมีในเทือกเขาชิงหยุนจะมีจำนวนมากเพียงนี้ สังหารได้ตัวหนึ่ง ก็มีอีกตัวพุ่งเข้ามาแทน ยุ่งยากนัก
เขาจึงคิดรวดเร็ว ดวงตาสว่างวาบ รีบอัญเชิญสัตว์กินฝันของตนออกมา
"ซานเป่า เจ้าเองก็เป็นสัตว์อสูรตระกูลหมี ในทางหนึ่งเจ้าก็นับเป็นบริวารของราชาหมีนรก แถมเมื่อครู่เจ้ายังได้ดื่มเลือดของราชาหมีนรก ตอนนี้ร่างเจ้ามีกลิ่นอายของมันอยู่แล้ว ข้าคิดว่าเหล่าสหายร่วมเผ่าพันธุ์คงไม่โจมตีเจ้า ตราบใดที่เจ้าอยู่ข้างกายข้า ก็คงไม่มีปัญหาอะไร"