ฮื้อ!——
“ให้ข้ากลายเป็นสัตว์อสูรของพวกเจ้างั้นรึ? ฝันไปไกล!”
ราชาหมีนรกกำลังเตรียมพร้อมรับการลงทัณฑ์ครั้งสุดท้ายจากสายฟ้าลงทัณฑ์ ไม่คิดว่าจะถูกใยแมงมุมสีทองมัดแน่นซะก่อน ความโกรธจึงลุกโชนขึ้นทันที
“เจ้าคิดว่าพึ่งของวิญญาณเทพที่แตกหักชิ้นนี้ได้ก็จะเรียบร้อยแล้วงั้นรึ? ช่างเพ้อฝัน!”
ราชาหมีนรกร้องคำรามอย่างเดือดดาล กล้ามเนื้อทั่วร่างพองขยาย กำปั้นหนึ่งฟาดเข้าใส่แหสีทอง แรงกระแทกมหาศาลทำให้ยอดเขาลูกนี้สั่นสะเทือนครืน
แต่แหสีทองกลับไม่บุบสลายแม้แต่นิด กลับรัดราชาหมีนรกแน่นขึ้นกว่าเดิม
“ฮ่าฮ่าฮ่า! สัตว์เดรัจฉาน! เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นถึงระดับกึ่งสัตว์เทพแล้วงั้นรึ? แหสีทองนี่แม้จะเสียหายไปบ้าง แต่เอามารับมือเจ้าในตอนนี้ก็ยังเหลือเฟือ”
เฉินเฟยฟานหัวเราะเยาะ แล้วเอ่ยต่อ “อ๊ะ อย่าเพิ่งคิดขัดขืนนะ ยิ่งดิ้นยิ่งรัดแน่นเป็นเช่นนั้น”
เฉินเฟยฟานหัวเราะลั่น ผู้เข้มแข็งเก้าดาวอีกสี่คนรอบด้านก็เช่นกัน ต่างหัวเราะเยาะมองราชาหมีนรกที่ถูกขังอยู่ในแหสีทอง
ด้านหลินหรานที่แอบซ่อนอยู่ในเงามืดเบื้องข้างเห็นภาพนี้ คิ้วก็ขมวดทันที
“แห...แหสีทองนั่นมันอะไรกันแน่ ถึงได้ขังราชาหมีนรกที่กำลังจะก้าวสู่ระดับกึ่งสัตว์เทพไว้ได้!” หลินหรานตกใจในใจยิ่งนัก
“นั่นคือแหขังอสูรเส้นทอง จัดเป็นของวิญญาณเทพ น่าเสียดายที่เสียหายไปมากแล้ว ปลดปล่อยพลังแท้จริงไม่ได้ หากอยู่ในสภาพสมบูรณ์ แม้แต่สัตว์อสูรระดับเทพเซียนก็ยังมีศักยภาพขังไว้ได้ทันที” ระบบตอบกลับมาในตอนนี้