“ภารกิจสำเร็จแล้ว พวกเราก็ควรจากไปเช่นกัน”
“อ้อ จริงสิ เจ้าจะอยู่ที่นี่ต่อ หรือจะกลับไปยังแผนที่กาลอวกาศภูผาและสายน้ำพร้อมกับพวกเรา?”
หลังจากที่จัดการให้บรรพชนมังกรม่วงได้พำนักอย่างเรียบร้อยแล้ว สัตว์อสูรดอกกุหลาบและสัตว์อสูรยุคโบราณอีกสองตนจึงตัดสินใจกลับไปยังแผนที่กาลอวกาศภูผาและสายน้ำ
แต่ไม่รู้ว่ามังกรทองคำแห่งคุกสายฟ้าและวิญญาณสัตว์อสูรยินดีจะจากที่นี่ไปหรือไม่ ทุกคนจึงพากันมองไปโดยไม่รู้ตัว
“ไม่ล่ะ ที่นี่เหมาะสมกับข้ากว่า” มังกรทองคำแห่งคุกสายฟ้าส่ายหัวกล่าว
แม้ที่นี่จะเป็นเพียงมิติที่เทพมังกรม่วงทองสร้างขึ้น แต่ก็เหมือนกับดาวทะเลครามเมื่อหนึ่งแสนปีก่อนทุกประการ การอยู่ที่นี่ทำให้มังกรทองคำแห่งคุกสายฟ้ารู้สึกถึงความเป็นบ้านเกิด จึงไม่อยากจากไป
“อย่างไรเสียบรรพชนมังกรม่วงก็ถือกำเนิดแล้ว นางมีพลังกาลอวกาศของเทพมังกรผู้ยิ่งใหญ่ หากมีเรื่องอันใด ก็สามารถเปิดประตูมายังที่นี่ได้ตลอดเวลา” มังกรทองคำแห่งคุกสายฟ้าอธิบาย
“เช่นนั้นก็ดี เจ้าจงรักษาตัว พวกเราจะลาก่อน”
จากนั้น สัตว์อสูรยุคโบราณทั้งสามตนก็กลับไปยังแผนที่กาลอวกาศภูผาและสายน้ำของหลินหราน
ส่วนมังกรทองคำแห่งคุกสายฟ้าและวิญญาณสัตว์อสูรยังคงอยู่ภายในตำหนักต่อไป
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หลินหรานก็ออกจากมิติเหวลึกสายฟ้าโดยตรง
......
เนื่องจากไข่ทองคำเทพมังกรฟักออกมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สภาพอากาศประหลาดที่เคยปรากฏบนดาวทะเลครามเมื่อก่อนหน้านี้ก็พลันหายไปสิ้น