“ข้าให้โอกาสเจ้ามากมายนับไม่ถ้วน แต่น่าเสียดายที่เจ้าไม่ยอมคว้าไว้ อย่าโทษข้าเลย”
เมื่อเห็นหลินหรานถูกเปลวเพลิงกลืนหายไป เย่เอ้า อัน ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
แม้จะแพ้ในยกแรก แต่ตอนนี้หลินหรานถูกจัดการไปแล้ว การแข่งขันก็ไม่สำคัญอีกต่อไป
การเข้ารอบก็แน่นอนแล้ว
“กรรมการ เตรียมหมอไว้ด้วยเถอะ ข้าว่าหลินหรานคนนี้ ต่อให้ไม่ตายก็คงบาดเจ็บสาหัส” เย่เอ้า อัน เอ่ยปากเรียกกรรมการอย่างเสแสร้ง
จากนั้น เย่เอ้า อัน ก็ยกมือขึ้นดูดพลัง
คันธนูเพลิงกลางอากาศเปลี่ยนกลับเป็นดาบยาว ค่อย ๆ ลอยไปหามือของเย่เอ้า อัน
แต่ทว่า ในขณะนั้นเอง เงาดำที่เร็วราวสายฟ้าก็พุ่งตรงเข้าหาดาบเพลิงยาวนั้น
ตูม!——
แคร่ก!——
ดาบเพลิงยาวถูกเงาดำทะลวงทันที ตัวดาบแตกสลายกลายเป็นเศษเหล็กตกลงบนพื้น
จากนั้น ภายในกองเพลิงขนาดยักษ์นั้น ก็เปล่งแสงสีม่วงทองอร่ามออกมาอย่างกะทันหัน
แสงนี้ผุดขึ้น เปลวเพลิงที่ลุกโชนทั่วท้องฟ้าก็ราวกับถูกฝนใหญ่สาดใส่ ดับมอดลงทันที
เพียงชั่วพริบตา เปลวเพลิงก็มอดดับสิ้น
ร่างหนึ่งเดินออกมาจากกลุ่มควัน
บนร่างของเขาไม่มีร่องรอยบาดเจ็บแม้แต่น้อย แม้แต่เสื้อผ้าก็ไม่ถูกไฟไหม้
“ไม่ได้เรื่องเลย วิชาลับโบราณระดับนี้ ขนาดเส้นผมของข้ายังทำอะไรไม่ได้เลย”
คนที่เดินออกมานั้นคือหลินหราน ตอนนี้เขามองเย่เอ้า อัน อย่างใจเย็นแล้วพูด
“ไม่...ไม่!”
เย่เอ้า อัน เห็นของวิญญาณเทพของตัวเองถูกทำลายในพริบตา หน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ