ขณะนี้ซ่างกวนเหิงในสนามประลอง เมื่อเห็นสภาพของหลินหรานในตอนนี้ ก็มีสีหน้าเหลือเชื่ออย่างที่สุด
“เป็นไปไม่ได้หรอก แค่คนธรรมดาจากครอบครัวทั่วไปในเขตแดนทางใต้เช่นเจ้า เหตุใดจึงมีวิชาลับโบราณที่ทรงพลังถึงเพียงนี้”
“ถึงกับสามารถทำให้เกราะพลังดวงดาราปรากฏเป็นรูปธรรมได้!”
แม้ซ่างกวนเหิงจะไม่รู้ว่าวิชาลับโบราณที่หลินหรานครอบครองคืออะไรกันแน่ แต่จากกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของเขาในตอนนี้ ก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามันไม่ได้ด้อยไปกว่าวิชาที่ตระกูลซ่างกวนสืบทอดกันมาหลายปีเลย
ยิ่งไปกว่านั้น เช่นเดียวกับซ่างกวนเหิง ล้วนมีความสามารถเปลี่ยนสีของเกราะพลังดวงดารา เพื่อควบคุมพลังธาตุได้
แต่เหตุผลที่ซ่างกวนเหิงทำเช่นนี้ได้ ล้วนเป็นเพราะพลังที่ขนนกหงส์มอบให้ มิฉะนั้น ด้วยอายุของเขา ย่อมไม่มีทางฝึกฝนจนถึงระดับนี้ได้ ทว่าหลินหรานตรงหน้ากลับทำได้จริง ๆ
ที่น่าหวาดกลัวยิ่งกว่าคือ หลินหรานยังสามารถทำให้เกราะพลังดวงดาราปรากฏเป็นรูปธรรมได้ ซ่างกวนเหิงซึ่งเป็นนักฝึกสัตว์ระดับเก้าดาวเช่นเดียวกัน ย่อมรู้ดีว่านี่เป็นเรื่องยากเย็นเพียงใด
“หรือว่าวิชาลับโบราณที่เขาครอบครองจะฝึกฝนได้ง่ายกว่า? แถมยังมีความสามารถเพิ่มพลังจิตอีกด้วย?” ซ่างกวนเหิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
“หากฝึกฝนได้ง่าย เช่นนั้นก็หมายความว่าอานุภาพของมันย่อมไม่แข็งแกร่ง ต่อให้เขาทำให้เกราะพลังดวงดาราปรากฏเป็นรูปธรรมได้ ก็ไม่มีทางต้านทานแสงเยือกเย็นของข้าได้อย่างแน่นอน”
หลังจากทำความเข้าใจคร่าว ๆ แล้ว ซ่างกวนเหิงก็กลับมาสงบนิ่งในทันที และมองหลินหรานอย่างเฉยชา