"ดังนั้นพวกเจ้ายังมีสิ่งใดไม่พอใจอีกหรือ?"
ปีศาจร่างเล็กราวเด็กหยุดหัวเราะเสียงดัง จ้องมองปีศาจทั้งสามที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่างด้วยสีหน้าเยือกเย็น
"ไม่...ไม่มีแล้วขอร้าย"
"จิตวิญญาณของท่านศาลาจารึกเหนือกว่าคนทั้งปฐพี ช่างเฉลียวฉลาดไร้ผู้ใดเทียบ เป็นเราสามคนเองที่รี่เร่งเกินไป ขอให้ท่านโปรดไม่โกรธเกรี้ยว"
ปีศาจทั้งสามกล่าวอย่างสั่นเทิ้ม
"ฮึ!~"
"ไม่เป็นไร พวกเจ้าก็ล้วนเพื่อความหวังดีต่อศาลาปีศาจมืด การรี่เร่งชั่วขณะก็เข้าใจได้"
"ถอยไปซะทุกคน"
ปีศาจร่างเด็กโบกมือให้ทั้งสาม
ปีศาจทั้งสามรู้สึกโล่งอกจึงลุกขึ้นทันที ค้อมตัวอย่างเคารพต่อศาลาจารึกใหญ่ แล้วหันหลังเดินจากไป
"เดี๋ยว หลิงโม่ เจ้าอยู่ต่อ ข้ามีเรื่องจะสั่ง"
หลังปีศาจทั้งสามเตรียมเดินออกไป ปีศาจร่างเด็กก็เรียกมนุษย์มารตาเดียวเอาไว้ทันที
"ท่านศาลาจารึกโปรดบัญชา" มนุษย์มารตาเดียวคุกเข่าลงครึ่งทันที
"เจ้าจงสั่งการให้ผู้สื่อสารปีศาจเบื้องล่าง ถือคำสั่งปีศาจมืดแห่งศาลาจารึกใหญ่ ออกเดินทางสู่ทุกภูมิภาคของดาวทะเลครามทันที สั่งให้ประธานศาลาสาขาทุกคนตั้งแต่วันนี้ห้ามลงมืออันใด ให้พวกเขาทุกคนปิดประตูบำเพ็ญ ฟื้นฟูกำลัง และปีศาจใต้สังกัดทั้งหมดต้องซ่อนเร้นหมด"
"เมื่อถึงกาลอันสมควร ภายใต้คำสั่งของข้าศาลาจารึก จงเปิดฉากบุกดาวทะเลครามด้วยกำลังเต็มที่!"
"โดยเฉพาะประมุขวิหารสาขาเมืองอวิ๋นเหอแห่งภาคใต้ มอชาไอ้คนนั้นช่วงก่อนหน้านี้หุนหันเกินไป ถ้าพลังนั้นในวันนั้นอยู่ที่เมืองอวิ๋นเหอ เกรงว่าเขาคงตายไม่มีที่ฝังศพ!"