เมื่อเห็นเยว่อ้าวอันปลดปล่อยเกราะพลังดวงดาราออกมาได้สำเร็จ หลินหรานไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย กลับกันมุมปากของเขากลับเริ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
แต่หลินหรานไม่ได้เลือกที่จะปลดปล่อยเกราะพลังดวงดาราของตัวเองออกมาทันที เพราะตอนนี้ยังไม่ใช่จังหวะที่เหมาะสม
ยังต้องกดดันเขาอีกสักหน่อยถึงจะได้
"ต้าเป่า! นี่เป็นการปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณะชนครั้งแรกของเจ้า จงโชว์ระดับพลังของเจ้าออกมาอย่างเต็มที่ก็พอ"
"จัดการกับพยัคฆ์เงามารนั่นอย่าได้ปรานี ทุบให้สาหัส เหลือลมหายใจไว้หนึ่งเฮือกก็พอ"
พยัคฆ์อสนีทำลายโลกที่อยู่ข้างกายหลินหรานก็พลันมีความตั้งใจในการต่อสู้พุ่งทะยานขึ้นมา ถึงขั้นตื่นเต้นอย่างยิ่ง
ในที่สุดก็รอถึงโอกาสนี้แล้ว วันนี้ต้องทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ต้องตะลึงพรึงเพริดให้ได้!
คำราม! —
พยัคฆ์อสนีทำลายโลกคำรามใส่พยัคฆ์เงามาร จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่ด้วยความรวดเร็ว
ตลอดทางเต็มไปด้วยสายฟ้าคำรามครืนๆ ดูมีอานุภาพน่าเกรงขามยิ่งนัก
"ฮึ่! คิดว่าพยัคฆ์เงามารของข้าจะต้องแพ้อย่างนั้นหรือ? พูดจาเหลวไหล!"
"จงฆ่ามัน!"
พยัคฆ์เงามารก็ไม่ยอมอ่อนแอกว่ากัน มันคำรามใส่พยัคฆ์อสนีทำลายโลกกลับไปอย่างโกรธเกรี้ยว แล้วพุ่งเข้าใส่อย่างดุร้าย
ตูม! —
วิชาของทั้งสองปะทะกันในทันที ก่อให้เกิดคลื่นพลังงานอันมหาศาล
ส่วนหลินหรานกับเยว่อ้าวอันที่ยืนอยู่ในสนามประลองกลับสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง ยืนอย่างสุขุม มองหน้ากันและกัน
"ข้าขอบอกเป็นครั้งสุดท้าย จงมอบสัตว์กินฝันมา มิเช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าหน้าตาไม่ดีในเดี๋ยวนี้" เยว่อ้าวอันแผ่พลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา พูดใส่หลินหราน
แม้หลินหรานจะเป็นนักฝึกสัตว์แปดดาวเช่นกัน แต่ในสายตาของเยว่อ้าวอันแล้ว เขาก็เป็นเพียงนักฝึกสัตว์ธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น