"ดูท่าทางแล้วมันจริง ๆ ก็คืออยู่ในความลึกของภาคตะวันตกรึงนี่แหละ จากสถานการณ์ที่เห็น เราไม่มีทางเข้าใกล้ต่อไปได้แล้ว อยากจะเข้าไปข้างใน ก็มีทางเดียวคือใช้รอยแยกกาลอวกาศเปิดตรงนี้เลย"
หลินหรานใช้วิชากันหยวนอวี้เฟิงผ่านมหาวงลมหมุนออกมาหนึ่งวง แล้วซ่อนกลิ่นอายพลังตัวเอง ยืนมองการณ์อยู่เงียบ ๆ ด้านข้าง
"ต้องยอมรับเลยว่า จุดที่อาณาจักรลับนี้ปรากฏขึ้นมันแสนจะแยบยล นอกจากประตูทางออกที่จำเป็นเพียงหนึ่งเดียวแล้ว อีกสี่ทิศล้วนมีมหาวงลมหมุนล้อมรอบ กลายเป็นเกราะธรรมชาติ ไม่เช่นนั้นเพียงแค่เหล่าสัตว์อสูรแข็งแกร่งในความลึกของภาคตะวันตกนี่แหละ ก็ทำให้เหล่านายทหารปวดหัวยิ่งกว่า"
"แต่เหล่านายทหารก็ลำบากจริง ๆ ด้วยสภาพแวดล้อมพิเศษแบบนี้ ที่พำนักจึงเป็นเพียงกระโจมง่าย ๆ ไม่ได้มีการสร้างบ้านเรือนแบบภาคใต้ของเรา" หลินหรานเอ่ยประโยคสังเกตขึ้นมาเบา ๆ
"สภาพภูมิศาสตร์พิเศษแบบนี้ก็หาทางแก้ไม่ได้ ที่นี่ถึงอยากจะสร้างบ้านก็จะถูกเหล่าสัตว์อสูรทำลายลงง่าย ๆ มีเพียงกระโจมง่าย ๆ แบบนี้ที่เหมาะสมที่สุด"
"ช่างมันเถอะ เรารีบเข้าไปสำรวจดูกันดีกว่า"
ดวงตาคู่ของจังหวู่จูหลงแผดจ้าด้วยแสงสีม่วงทองทันที ฟันม่านอากาศออกเป็นรอยแยกกาลอวกาศหนึ่งเส้นกลางห้วงฟ้า แล้วมุดลงไปทันควัน หลินหรานก็ตามเข้าไปติด ๆ
......
อาณาจักรลับของภาคกลางโดยรวมแล้วแทบไม่ต่างอะไรจากแดนมรดกเสมือนป่าวายุทะเลขุนเขาที่หลินหรานเคยเข้าไป เกือบจะไม่มีความต่าง และสภาพก็คล้ายคลึงกับอาณาจักรลับของภาคใต้เช่นกัน คือมีเศษชิ้นส่วนทั้งหมด 108 ชิ้น ที่ถูกบุกเบิกไปมากกว่าครึ่ง และภายในอาณาจักรลับยังสร้างบ้านเรือนไว้มากมาย สำหรับรองรับนักฝึกสัตว์ที่เข้ามาให้ได้พักผ่อน