"นี่คงไม่ใช่ชุดเกราะวิญญาณเทพสายป้องกันที่พวกเขาพูดกันว่าอยู่ยงคงกระพันที่เจ้าใส่ติดตัวมาตลอดนั่นสินะ?"
ครอบครัวของหลินหรานเมื่อเห็นหลินหรานถอดเกราะที่ฝังอัญมณีสีม่วงทองออกจากตัวก็เข้าใจได้ในทันที
หลังจากหลินหรานมีชื่อเสียง ชาวเมืองเสวียนจงมักจะพูดถึงหลินหรานอยู่เสมอ โดยเฉพาะเรื่องของวิญญาณเทพที่เขามีอยู่ ที่โด่งดังที่สุดคือดาบสีดำเล่มนั้น รองลงมาก็คือเกราะสายป้องกันที่แข็งแกร่งยิ่งยวดที่ทำให้เขาอยู่ยงคงกระพันนี้
ส่วนพัดขนนกเซียนอวี่เฟิ่งนั้นปรากฏให้เห็นเพียงครั้งเดียวในระหว่างการแข่งขัน จึงไม่เป็นที่พูดถึงเท่าของวิญญาณเทพสองชิ้นนี้
"ใช่แล้ว มันคือเกราะสายป้องกันชิ้นนั้น ชื่อว่าเกราะกลืนกินสีม่วงทอง ข้าได้มาโดยบังเอิญ" หลินหรานพยักหน้าแล้วกล่าว
"แต่ว่า หรานเอ๋ย เยลลี่สีเขียวโตๆ ก้อนนี้ที่อยู่ด้านบนคืออะไรกัน?"
"หรือว่ามันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรก?"
ครอบครัวของหลินหรานพบว่า บนอัญมณีสีม่วงทองมีเยลลี่สีเขียวอยู่ก้อนหนึ่ง จึงถามด้วยความสงสัย
"ฮ่า ๆ! นี่ไม่ใช่เยลลี่สีเขียวอะไรนั่นดอก นี่คือสมบัติล้ำค่า ต่อให้ข้าทำของวิญญาณเทพชิ้นนี้หาย ข้าก็จะไม่ยอมให้มันหายไปเด็ดขาด"
หลินหรานพูดพลางลูบไล้เจ้าเถาวัลย์ศักดิ์สิทธิ์ดาวดาราต้นนี้ไปด้วย
แล้วพูดต่อว่า "สิ่งนี้มีชื่อว่าเถาไม้ดาวดารา เป็นสิ่งมีชีวิตโบราณมาก ถึงแม้จะดูไม่สลักสำคัญอะไร แต่มันคือสมบัติชิ้นเดียวที่จะสามารถรักษาบาดแผลของแม่และท่านตาได้!"