"ก็มีเรื่องหนึ่งจริง ๆ แหละ ไม่รู้ตอนนี้เจ้าว่างอยู่หรือไม่"
เมิ่งจื้อซานปลายสายสื่อสารลังเลอยู่ชั่วครู่ จึงกล่าวขึ้น
"บอกได้เลยว่าเจ้าเลือกจังหวะมาได้เหมาะเจาะที่สุด ข้าเพิ่งว่างโดยบังเอิญพอดี" หลินหรานยิ้มบาง แล้วกล่าว
"งั้นก็ดีเหลือเกิน ที่จริงเรื่องนี้ก็ง่ายมาก ก็เพียงอยากรบกวนให้เจ้าพาไปร่วมเดินทางสู่ทะเลชิงหลิงสักครั้ง"
เมิ่งจื้อซานเมื่อได้ยินว่าหลินหรานตกลง ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
"ทะเลชิงหลิง?"
หลินหรานเมื่อได้ยินชื่อสถานที่นี้ ก็ตกใจขึ้นทันที
บนดาวทะเลคราม ทะเลชิงหลิงถือเป็นสถานที่ที่พิเศษยิ่งนัก แม้จะอยู่ใกล้เมืองหลินไห่แห่งภาคใต้ แต่ทะเลชิงหลิงมีเนื้อที่กว้างใหญ่มหาศาล ยิ่งกว่าแดนใดแดนหนึ่งในห้าแดนใหญ่เสียอีก
สัตว์อสูรที่ดำรงชีวิตอยู่ภายในนั้นก็มีจำนวนมหาศาล นับเป็นถิ่นที่อยู่หลักของสัตว์อสูรสายธาตุน้ำ
แต่ในขณะเดียวกัน ทะเลชิงหลิงก็อันตรายสุดหยดใจ เพราะเป็นดินแดนที่มนุษย์เข้าถึงไม่ได้ โดยเฉพาะห้วงลึกของทะเลชิงหลิง กล่าวกันว่ามีสัตว์อสูรสายธาตุน้ำระดับกึ่งสัตว์เทพปรากฏกายอยู่
ครั้งอดีตหลินหรานเคยเห็นข้อมูลหนึ่งจากบันทึก คือเมื่อร้อยกว่าปีก่อน เรือโดยสารลำหนึ่งเดินทางผ่านทะเลชิงหลิง แล้วประสบพายุร้าย ก้นทะเลปรากฏวงน้ำวนมหึมา สัตว์อสูรสายธาตุน้ำที่ทรงพลังสุดขีดตัวหนึ่งผงาดขึ้น ชั่ววูบเดียวก็กลืนเรือโดยสารทั้งลำลงสู่ห้วงน้ำ
แม้ในขณะนั้นบนเรือจะมีนักฝึกสัตว์ฝีมือชั้นเลิศอยู่ไม่น้อย แต่ก็ไม่มีใครรอด ทุกชีวิตจมดับสูญสิ้นลงใต้ก้นทะเล