>กว้าง>แน่นอน กระบวนการนี้ยังคงเจ็บปวดอยู่ไม่น้อย สำหรับผีเสื้อพิษศักดิ์เจ็ดสีถือเป็นการท้าทายครั้งใหญ่
เมื่อพลังธาตุพิษจากถุงน้ำพิษไหลเข้าสู่ร่างกาย สีหน้าที่เคยตื่นเต้นของผีเสื้อพิษศักดิ์เจ็ดสีก็หายวับไปทันที ใบหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความทรมาน ร่างกายสั่นระริกอย่างรุนแรง พร้อมกับเปล่งแสงสีม่วงอันระยิบระยับออกมาจากทั้งร่าง และพลังธาตุพิษจำนวนมากก็ล้นออกมาไม่หยุด
หากเป็นมนุษย์ธรรมดา ต้องอยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรขึ้นไป ไม่เช่นนั้นย่อมถูกลากพาได้ง่าย นี่คือข้อเสียที่สุดของพลังธาตุพิษ เพราะมันโจมตีโดยไม่เลือกหน้า
เมิ่งจื้อซานมองดูท่วงท่าที่ทรมานของผีเสื้อพิษศักดิ์เจ็ดสี ก็รู้สึกอึดอัดใจ หวาดกลัวว่ามันจะเกิดอันตราย มือทั้งสองบี้แน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
"วางใจเถิด บางครั้งความมานะของสัตว์อสูรก็น่าสะพรึงกลัวนัก สำหรับมันแล้ว เจ้าคือความหวังสูงสุดที่มันยังหายใจต่อไป เพื่อวันข้างหน้าที่จะได้ปกป้องเจ้ายิ่งกว่าเดิม ข้าเชื่อว่าผีเสื้อพิษศักดิ์เจ็ดสีต้องทนต่อไปได้แน่"
หลินหรานเคาะไหล่เมิ่งจื้อซานเบา ๆ แล้วเอ่ย
"อือ ข้าก็เชื่อว่ามันจะฝืนต่อไปได้"
เมิ่งจื้อซานพยักหน้าเบา ๆ แต่สายตาก็ยังคงหลุดจากผีเสื้อพิษศักดิ์เจ็ดสีไม่ได้
หลินหรานเห็นดังนั้นก็ไม่กล่าวสิ่งใดเพิ่ม นั่งไขว่หลังลงทันที เริ่มหมุนเวียนวิชาญาณทิพย์และเคล็ดกวยเหวียน เตรียมฟื้นฟูพลังดวงดาราของตนเอง
ฝ่ายเมิ่งจื้อซานก็ไม่ไปรบกวน เพียงเฝ้ามองผีเสื้อพิษศักดิ์เจ็ดสีเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง