เวลาล่วงเลยไปราวชั่วโมงเศษ หลินหรานสัมผัสได้ว่าพลังเพลิงภายในกายของนกกระเรียนรุ้งม่วงเริ่มสงบลง ร่างของนกกระเรียนรุ้งม่วงยังคงดำเกรียมสนิท นิ่งสนิทราวกับไร้ซึ่งสัญญาณของชีวิต
แต่เพียงชั่วขณะนั้นเอง ร่างของนกกระเรียนรุ้งม่วงกลับลุกไหม้ขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ พร้อมกับแสงสีแดงเจิดจ้าที่ห่อหุ้มร่างกาย
แสงสีแดงเหล่านี้ประหนึ่งแสงทรงกลมที่ห่อหุ้มนกกระเรียนรุ้งม่วงไว้ ภายในยังคงลุกไหม้อย่างต่อเนื่อง
เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นนกอสูรแปรสภาพเป็นอสูรตระกูลหงส์ หลินหรานไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร เขาจึงรีบเปิดแผนที่กาลอวกาศภูผาและสายน้ำ เรียกนกไฟคะนองเพลิงออกมาทันที
"บอกข้าได้หรือไม่ว่านี่คืออะไร?" หลินหรานเอ่ยถามตรงๆ "คงไม่มีปัญหาอะไรกระมัง"
"วางใจได้ มันดูดซับแก่นเลือดของข้าสำเร็จแล้ว ต้องอาศัยการชำระร่างกายเสียก่อน ถึงจะกลายเป็นอสูรตระกูลหงส์โดยสมบูรณ์"
นกไฟคะนองเพลิงมองดูลูกบอลแสงสีแดงตรงหน้า แล้วกล่าว "เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ ก็เพราะมันกำลังอยู่ในการฟื้นคืนชีพ"
"จะกินเวลานานเท่าใด ข้าก็ไม่อาจรู้ได้ พอฟื้นคืนชีพสำเร็จ มันจะกลายเป็นอสูรตระกูลหงส์ที่แข็งแกร่งยิ่งนัก" นกไฟคะนองเพลิงอธิบาย
"เป็นเช่นนี้เอง ขอบใจมาก" หลินหรานถอนหายใจโล่งอกทันที
จากนั้น หลินหรานจึงอุ้มลูกบอลแสงสีแดงนั้น แล้วหันไปทางนกไฟคะนองเพลิง "เจ้าไม่ได้บอกว่าจะดูไข่ทองคำเทพมังกรหรือ ตามข้ามา"