"ธาตุน้ำแข็งกับธาตุแสงเราได้ศึกษาจนเข้าใจแล้ว ไปยังธาตุมารโดยตรงเลย"
หลินหรานพูดจบก็เปิดรอยแยกกาลอวกาศที่นำไปสู่แดนมรดกจำลองนรกมารขึ้นทันที แล้วก้าวเข้าไปพร้อมกับมังกรบรรพชนจื่อหวง
แดนมรดกจำลองนรกมารแห่งนี้ถือเป็นครั้งแรกที่หลินหรานได้มาเยือน เพียงก้าวเข้ามาเท่านั้น เขาก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายมารที่เข้มข้นอย่างมหาศาล ทั้งบรรยากาศรอบด้านยังกดดันอึดอัดเป็นพิเศษ
แต่เมื่อมองภาพรวมของแดนมรดกแห่งนี้ ก็ไม่ต่างจากแดนมรดกในเขตอื่นเท่าใดนัก มีเจดีย์เก้าชั้น และเศษชิ้นส่วนจำนวน 108 ชิ้นเช่นเดียวกัน ที่ใจกลางของแดนมรดกยังประดับอยู่ด้วยบัลลังก์หนึ่งที่มีโครงกระดูกมนุษย์ยักษ์รูปร่างมหึมานั่งอยู่เบื้องบน
หากเป็นเจ้าผู้ครองแดนแห่งเขตอื่น หลินหรานอาจยังอยากเห็นสักครั้งว่าเมื่อยังมีชีวิตอยู่นั้นมีรูปลักษณ์เช่นใด แต่สำหรับเจ้าผู้ครองแดนนรกมาร หลินหรานกลับไม่ได้ฝันฝากอะไรไว้ เพราะตัวจริงของนางอาจก็เป็นแค่โครงกระดูกอยู่แล้ว คงไม่ต่างจากสิ่งที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ตรงหน้านี้เท่าใด
กระนั้น หลินหรานก็สังเกตเห็นว่าโครงกระดูกนี้ไม่สมบูรณ์ มีจุดที่แตกหักพังทลายอยู่มากมาย ชัดเจนว่าเมื่อครั้งยังมีชีวิตต้องได้รับบาดแผลสาหัสมาเป็นอย่างยิ่ง
"คงเป็นเจ้าผู้ครองแดนนรกมาร ราชาเงาสยองเลือด สินะ"
หลินหรานเงยหน้ามองโครงกระดูกมนุษย์ยักษ์บนบัลลังก์แล้วกล่าว
"ถูกต้อง นั่นคือราชาเงาสยองเลือด สัตว์อสูรธาตุมารที่ทรงพลังที่สุดแห่งยุคบรรพกาล"
มังกรบรรพชนจื่อหวงมองซากศพของราชาเงาสยองเลือดด้วยแววตาเต็มเปี่ยมด้วยความเคารพบูชา