เมื่อร่างวิญญาณของมังกรอสนีนิลดาราปรากฏขึ้นแล้ว มันไม่ได้เอ่ยปากทันที แต่กลับจ้องมองสังเกตหลินหราน
“ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ ไม่ใช่ว่าข้าล้มเหลวหรอกนะ”
“คงไม่ใช่หรอก อย่างน้อยข้าก็ฝ่าภาพมายาออกมาได้โดยตรง ยังไงก็ควรนับว่าผ่านการทดสอบแล้วสิน่า”
หลินหรานเห็นร่างวิญญาณของมังกรอสนีนิลดารายังไม่ยอมเอ่ยปากสักที จึงรีบพูดขึ้นอย่างใจร้อน
“แม้เจ้าจะไม่ได้ใช้วิธีที่ถูกต้องในการผ่านการทดสอบ แต่ต้องยอมรับว่า เจ้าประสบความสำเร็จจริง ๆ”
ร่างวิญญาณของมังกรอสนีนิลดารากล่าวกับหลินหรานด้วยน้ำเสียงอันเต็มไปด้วยพลังอำนาจ
“นี่คือรางวัลที่ได้รับจากการผ่านการทดสอบทั้งหมดแห่งแดนมรดกห้วงเหวสายฟ้ากึกก้องนี้”
เสียงของร่างวิญญาณมังกรอสนีนิลดาราเพิ่งจางหาย กล่องสมบัติเปล่งรัศมีสีทองก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินหรานทันที
หลินหรานเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งเข้าไป ตั้งใจจะเปิดมันออก
แต่รอบนอกกล่องสมบัติมีม่านพลังกั้นที่มองไม่เห็น ทันทีที่หลินหรานเข้าใกล้ เขาก็ถูกกระแทกกระเด็นออกไปทันที
“นี่มันเรื่องอะไรกัน ไม่ใช่ว่าจะไม่ให้ข้าหยิบใช่ไหม” หลินหรานถามอย่างงงงวย
“อย่ารีบนัก คงเป็นเพราะมังกรอสนีนิลดารายังมีเรื่องที่ต้องเตือนเจ้า” มังกรบรรพชันหงส์ม่วงเตือนจากด้านข้าง
จริง ๆ ด้วย หลังกล่องสมบัติปรากฏขึ้น ร่างวิญญาณมังกรอสนีนิลดาราก็กล่าวต่อว่า “ภายในกล่องสมบัตินี้บรรจุพลังธาตุอสนีที่บริสุทธิ์ที่สุดในร่างของเราเอาไว้”
“เมื่อเปิดออกแล้ว พลังนี้จะถูกปลดปล่อยออกมาทั้งหมด ณ ขณะนั้น หากเจ้าไม่มีสัตว์อสูรธาตุอสนีเช่นเดียวกันคอยดูดกลืน พลังนี้จะสลายสู่หยวนหยางระหว่างสวรรค์และปฐพี”