ในเวลานี้ ณ โรงแรมที่เหล่าผู้เข้าแข่งขันพักอาศัยอยู่
ภายในโรงอาหารชั้น 17 มีคนนั่งล้อมวงอยู่ 5 คน
ส่วนคนที่ถูกคัดออกไปทั้ง 3 คนนั้น ไม่ได้พักอยู่ในโรงแรมต่อไปอีกต่อไป ได้ออกเดินทางกลับไปยังเมืองเสวียนจงกันหมดแล้ว
ผู้เข้าแข่งขันจากเมืองอื่นก็เช่นเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม การแข่งขันในรอบต่อ ๆ ไปก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขาแล้ว การอยู่ต่อก็ไร้ความหมาย
การแข่งขันดำเนินมาถึงรอบย่อยที่สอง กฎเรื่องชั้นในโรงแรมจึงดูไม่สำคัญอีกต่อไป
ผู้ที่สามารถอยู่รอดและผ่านเข้ารอบย่อยที่สองได้ ล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งทั้งนั้น ดังนั้นตอนนี้ทั้งโรงแรมจึงเปิดให้บริการเต็มรูปแบบ แก่ผู้ที่ผ่านเข้ารอบย่อยที่สองเหล่านี้ ได้พักอาศัยอย่างอิสระ
"เฮ้อ พวกพี่ ข้าอาจจะถูกคัดออกแล้ว พวกเจ้าต้องสู้ต่อไปนะ"
ในเวลานี้ บนโต๊ะของหลินหราน ผู้เข้าแข่งขันจากเมืองเสวียนจงคนหนึ่ง พูดพร้อมกับรอยยิ้มขื่นขม
เขาชื่อเจิ้งเสี่ยน อยู่อันดับที่ 4 ในการจัดอันดับคะแนน ระดับพลังก็ถือว่าดีมาก
หากไม่มีหลินหรานอยู่ อาจกล่าวได้ว่าเขาแข็งแกร่งที่สุดรองจากซูเสี่ยว ซือถูเฟิง และหลิวชิงอิน
แต่น่าเสียดายที่โชคชะตาไม่เข้าข้างเขา สลากที่จับได้กลับเป็นเซินเจ้อไข่ ผู้ที่ทำให้ทุกคนตะลึงเมื่อครู่
เขาที่รู้ดีถึงระดับพลังของเซินเจ้อไข่ ในเวลานี้หมดสิ้นความมั่นใจโดยสิ้นเชิง แสดงความหดหู่ออกมาอย่างชัดเจน
"ท่านเจิ้ง ข้าก็เหมือนกัน ตั้งใจว่าจะพึ่งมังกรดินเกราะทองได้อันดับที่ดี ๆ แต่ผลปรากฏว่ารอบย่อยที่สองกลับให้ข้าได้สู้กับมู่หรงหลิง???"