เมื่อการประลองระหว่างเหยาอวี้เฉิงกับอู๋เฟิงสิ้นสุดลง
ศึกใหญ่สังเวียนนักฝึกสัตว์ รอบสามของรอบชิงชนะเลิศ การประลองในวันแรกก็ได้จบลงทั้งหมดแล้ว
ซูเสี่ยวและเหยาอวี้เฉิงทั้งสองผ่านเข้ารอบเป็นคนแรก
ส่วนสามคู่ที่เหลือต้องรอจนวันพรุ่งนี้จึงจะเริ่มประลอง
ผู้ชมทั้งที่นั้นต่างพร้อมใจไม่ใยดี อยากให้วันพรุ่งนี้มาถึงโดยเร็ว ต่างพากันจากไปจากโรงประลองเซิ่งหยางด้วยใบหน้าเสียดายอย่างที่สุด
ขณะนั้นเอง หลินหรานและพวกก็ได้จากที่พำนักประลองไปแล้ว ขึ้นรถเดินทางกลับยังที่พัก
คันรถที่รับส่งผู้แข่งขันจากเมืองเสวียนจงในวันนี้ เหลือผู้โดยสารเพียงสามคนเท่านั้น เงียบสงบยิ่งกว่าวันแรกนัก
"พรุ่งนี้ข้าก็ต้องลงสังเวียนแล้ว ถือกระสับกระส่ายขึ้นมาไม่หยุดเสียแล้ว"
ซือถูเฟิงบ่นพึมพำกับตัวเองว่า "คู่ต่อสู้ของข้าคือหลี่อวี่เชียนผู้ได้อันดับ 2 ของรอบคัดเลือกคะแนนของเมืองหลินไห่ สัตว์อสูรสายบินของมันน่าปวดหัวยิ่งนัก"
"วางใจเถอะ อย่าตื่นตระหนกสิ ไม่ใช่ว่าจะแพ้แน่นอนอยู่แล้ว" หลินหรานที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ยิ้มแล้วเอ่ย
"แต่หลี่อวี่เชียนคนนี้ก็เก่งจริง สัตว์อสูรของมันมีวิชาหนึ่งที่น่าขยะแขยงยิ่ง พรุ่งนี้ต้องระวังให้ดี" หลินหรานเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นทันที กล่าวกับซือถูเฟิง
"วิชานั้นข้ารู้ หากใช้ได้จังหวะ สามารถพลิกสถานการณ์ได้ในพริบตา จุดที่ข้ากังวลก็คือตรงนั้นเอง" ซือถูเฟิงรีบตอบ
"วิชานั้นใช้ได้มากที่สุดวันละครั้ง ข้าคิดว่าหลี่อวี่เชียนคงไม่ใช้อย่างพร่ำเพรื่อ พรุ่งนี้วางกลยุทธ์ให้รอบคอบเถิด ข้าเชื่อว่าหลี่อวี่เชียนคนนี้คงไม่มีวันชนะสัตว์เทพธิดาปีกดาบของเจ้าหรอก"