เมื่อเห็นภาพตรงหน้าเป็นเช่นนั้น ทั้งสนามพลันเงียบกริบลง ทุกสายตาจับจ้องไปยังซูเสี่ยวในสนามประลองด้วยแววตาไม่อยากเชื่อ
“เมืองเสวียนจงนี่เป็นอะไรกันแน่ ก่อนหน้านี้โผล่มาหลินหรานคนหนึ่ง ตอนนี้มาอีกคนคือซูเสี่ยว พลังดวงดาราที่ปรากฏเป็นรูปธรรมของพวกเขานี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”
“เอาชนะเฉิ่นเจอไคยังไม่พอ ยังชกมันกระเด็นด้วยหมัดเดียว เกราะพลังดวงดาราถึงกับแตกกระจายไปเลย ดูท่ารอบสามศึกใหญ่สังเวียนนักฝึกสัตว์ครั้งนี้ ในห้าคนที่ก้าวขึ้นรอบถัดไป เมืองเสวียนจงคงจะได้กินที่นั่งถึงสองคนขึ้นไป”
“นี่มันเก่งเกินไปแล้วจริงๆ!”
ผู้ชมในสนามต่างรู้สึกตื่นตะลึงงันกับการประลองครั้งนี้เป็นอย่างยิ่ง เดิมทีในสายตาพวกเขา เฉิ่นเจอไคนั้นเหนือกว่าซูเสี่ยวอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้ดูเหมือนความคิดเช่นนั้นจะผิดพลาดอย่างมโหฬาร ซูเสี่ยวไม่เพียงบดขยำสัตว์อสูรของเฉิ่นเจอไค แม้แต่พลังดวงดารารูปธรรมก็ยังเหนือกว่าอย่างสิ้นเชิง การประลองนี้แม้จะผ่านมาแค่ยกแรกเท่านั้น แต่ก็ไม่จำเป็นต้องสู้ต่อไปอีกแล้ว
เฉิ่นเจอไคเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปแล้ว
ทว่าในสนามยังมีผู้ชมหญิงจำนวนมาก จุดสนใจของพวกนางกลับต่างออกไป ต่างส่องแววตาเปล่งประกายมองไปยังซูเสี่ยวผู้งดงามดุจวีรบุรุษในสนามประลอง
“เมื่อครู่มีหลินหรานทั้งเก่งทั้งหล่อ ตอนนี้มีซูเสี่ยวเพิ่มมาอีกคน ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง”
“ดูให้ดีนะ ซูเสี่ยวคนนี้ดูเย็นชาเป็นอย่างมาก รู้สึกจะหล่อกว่าหลินหรานอีกนะ”
“ไม่ใช่ๆ หญิงข้าว่าหลินหรานต่างหากที่ดูมีชีวิตชีวากว่า”