“อืม ข้าก็รู้ แค่ว่าผีเสื้อพิษศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีไม่ได้ส่งสัญญาณมาหาข้านานแล้ว จึงเป็นห่วงขึ้นมานิดหน่อย”
เมิ่งจือซานย่อมเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี แต่เมื่อไม่ได้รับข่าวสารจากผีเสื้อพิษศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสี นางก็หวั่นใจขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
“วางใจเถิด คงเป็นเพราะมันกำลังตั้งจิตมั่นอยู่กับการปิดท้ายอยู่ ไม่มีอะไรร้ายแรงหรอก”
หลินหรานพินิจดูถังแสงสีม่วงอย่างถี่ถ้วน เห็นว่าภายในยังคงมีระลอกพลังดวงดาราคลอและแผ่ออกมา จึงสรุปได้ว่าผีเสื้อพิษศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีต้องปลอดภัยแน่นอน
ดั่งที่คาดไว้ หลินหรานพูดจบไม่ทันไร ถังแสงสีม่วงกลางอากาศก็เริ่มแตกร้าวขึ้นทันที
โฮม!~
พร้อมกับเสียงระเบิดกึกก้อง ถังแสงสีม่วงกลางอากาศก็แตกกระจาย ผีเสื้อพิษศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีบินหลุดออกมาจากข้างใน ส่วนถุงน้ำดีพิษที่ถูกดูดซับจนหมดสิ้นก็กลายเป็นเศษหินร่วงลงสู่พื้น
“สำเร็จแล้ว!”
เมิ่งจือซานเห็นผีเสื้อพิษศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีบินออกมาเพียงวินาทีนั้นเอง ก็ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น
มองไปยังผีเสื้อพิษศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีที่ลอยอยู่กลางอากาศ เมิ่งจือซานสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าระดับพลังของมันเติบโตขึ้น พลังสายพิษบนร่างนั้นทรงพลังยิ่งนัก ทั้งร่างกายยังใหญ่ขึ้นอีกเล็กน้อย คู่ปีกผีเสื้อเจ็ดสีด้านหลังก็ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมากกว่าหนึ่งเท่า แผ่รัศมีแสงเจ็ดสีอันระยับ
“ดีนัก ๆ ๆ พลังพิฆาตระดับนี้ ในหมู่สัตว์อสูรเก้าขั้นก็แทบจะเดินเหยียบหัวใคร ๆ ได้ทั่วแล้ว”
หลินหรานมองผีเสื้อพิษศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีเช่นนี้ ก็พยักหน้าอย่างชื่นชม