"เ…เจ้าเป็นคนนั้นจริง ๆ!" เฉินเฟยฟานมองหลินหรานไปด้วยความหวาดกลัวเต็มใบหน้า กล่าวว่า "เป็นไปไม่ได้! ขี้เสื่อผู้เพียงขึ้นหอคอยสายฟ้าสุญญากาศได้แค่สองชั้น จะมีระดับพลังที่ทรงพลังเช่นนี้ได้อย่างไร!"
"โฮ! กลับเป็นเจ้าอีกแล้วสินะ วันนี้ไม่ได้ตามให้บริการคุณหนูผู้โอหังของตระกูลมู่หรงเหรอ?" หลินหรานเห็นชายสวมหมวกรูปร่างอ้วนท้วนคนนี้เมื่อใดก็นึกได้ทันที
"เด็กนี่ขึ้นหอคอยสายฟ้าสุญญากาศได้แค่สองชั้น? เป็นไปไม่ได้ เจ้าลองดูเกราะพลังดวงดาราที่ปรากฏเป็นรูปธรรมบนร่างเขาสิ มันสมบูรณ์ทั้งชุด อย่างน้อยก็ต้องเป็นนักฝึกสัตว์ระดับแปดดาวขึ้นไป ยังมีวิชาลับโบราณทรงพลังเช่นนี้อีก แน่นอนว่าต้องเป็นบุตรหลานแห่งตระกูลใหญ่สักแห่ง"
ชายชราข้างกายเฉินเฟยฟานจ้องสำรวจหลินหรานไม่หยุด
"ข้าเข้าใจแล้ว แท้จริงเจ้าซ่อนระดับพลังมาตลอด แต่แม้เจ้าจะเก่งสักเท่าไรก็ทำอะไรได้? ดูท่าทางก็เพียงนักฝึกสัตว์แปดดาวที่มีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเล็กน้อยเท่านั้น
พวกข้าทั้งสามล้วนเป็นนักฝึกสัตว์เก้าดาว วันนี้เจ้าบาดเจ็บศิษย์น้องผู้เป็นทายาทของตระกูลมู่หรง จะปล่อยให้เจ้าจากไปอย่างปลอดภัยเป็นความฝันเท่านั้น!"
เสียงของเฉินเฟยฟานเพิ่งจบลง ผู้เข้มแข็งเก้าดาวทั้งสามแห่งตระกูลมู่หรงก็มีสีหน้ามืดครึ้มทันที บังคับเกราะพลังดวงดาราที่ปรากฏเป็นรูปธรรมให้แผ่ออกมาทั้งหมด สมบูรณ์ทุกชุด แผ่รัศมีสีสันต่างกันออกไป
"จงส่งชีวิตมา!"
เฉินเฟยฟานตะโกนก้อง ในมือทันทีปรากฏดาบยาวขึ้นมาหนึ่งเล่ม ฟันเข้าหาหลินหราน