เดินไปได้ไม่เท่าไร หลินหรานก็มองเห็นภูเขาลูกใหญ่ตรงหน้า บนยอดเขามีควันขาวพวยพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง และบางครั้งก็มีเสียงร้องของสัตว์อสูรดังออกมาจากกลางภูเขา
"นั่นควรจะเป็นภูเขาเพลิงแล้วล่ะ "หลินหรานชี้ไปข้างหน้าแล้วพูดขึ้น
"ใช่ ที่ที่มีควันนั่นแหละคือปากปล่องภูเขาไฟ ได้ยินว่าทุกเดือนไฟจะปะทุ พ่นลาวาออกมาจำนวนมาก พอจะฆ่าสัตว์อสูรทุกชนิดได้หมดยกเว้นพวกธาตุไฟ นี่แหละคือเหตุผลที่ที่นี่มีแต่สัตว์อสูรธาตุไฟ"
เจียงมู่มู่เอ่ยอธิบายอย่างจริงจัง
หลินหรานได้ยินก็พยักหน้าเล็กน้อย พลางจ้องมองไปที่ยอดเขาตลอดเวลา
อันที่จริง ถ้าไม่ใช่เพราะเจียงมู่มู่บอกว่าเธอรู้จักถ้ำแห่งหนึ่ง ซึ่งข้างในอาจมีเฟิ่งหวงตัวเก่านั้นอยู่ หลินหรานก็คงไม่ลำบากแบบนี้แน่นอน เขาคงเลือกที่จะปลุกเกราะพลังดวงดาราแล้วบินตรงขึ้นไปบนยอดเขาไปแล้ว
แต่ถึงอย่างไร นี่ก็เป็นครั้งแรกที่หลินหรานมาที่เขตแดนเขาไฟลูกนี้ เขาจึงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นอยู่ไม่น้อย
อีกทั้งเจียงมู่มู่ยังเก็บเกล็ดเทพมังกรม่วงทองได้จากที่นี่ด้วย ดังนั้นหลินหรานจึงตัดสินใจจะเดินสำรวจให้ทั่ว ดูว่าเขาไฟลูกนี้มีอันตรายอะไรกันแน่
โดยไม่รู้ตัว หลินหรานและเจียงมู่มู่ก็เดินมาถึงตีนเขาไฟแล้ว
พอดีตอนนั้นเอง ฝูงม้าสีแดงทั้งตัวลุกเป็นไฟก็พุ่งตรงเข้ามาหาพวกเขา
"นั่นคือม้าเพลิงพิโรธ สัตว์อสูรที่พบบ่อยที่สุดบริเวณตีนเขาไฟ ชอบวิ่งเล่นไปมาโดยไม่มีเหตุผล ปกติแล้วไม่มีอันตรายอะไร เราหลบให้มันก็พอ"