“ข้ารู้สึกว่าช่วงนี้สัตว์อสูรเถาวัลย์ดาราสั่นคลอนรุนแรงนัก คงใกล้จะตื่นจากการหลับใหลแล้ว” ราชามังกรปีศาจเลือดเปิดปากออกทันที แล้วยื่นลิ้นออกมา สัตว์อสูรเถาวัลย์ดาราที่อาศัยซุ่มอยู่บนลิ้นก็ปรากฏตัวขึ้น
“เอ๊ะ? พลังนี้?”
มังกรบรรพชนฮองสีม่วงที่กำลังเล่นสนุกอยู่นั้นรูม่านตาหดเกร็งขึ้นทันที เหมือนได้สัมผัสถึงสิ่งใดบางอย่าง จากนั้นก็บินพุ่งไปยังทิศทางของราชามังกรปีศาจเลือดอย่างตื่นเต้น
“นี่...คือสัตว์อสูรเถาวัลย์ดาราหรือ?” มังกรบรรพชนฮองสีม่วงเอ่ยขึ้นอย่างตกตะลึง
“ใช่แล้ว น่าเสียดายที่มันหลับใหลมาโดยตลอด แต่จากที่เห็นตอนนี้ ดูเหมือนจะไม่ห่างจากการตื่นขึ้นอีกแล้ว” หลินหรานมองสภาพของสัตว์อสูรเถาวัลย์ดาราในเวลานี้ แล้วพูดขึ้นอย่างเต็มเปี่ยมด้วยความคาดหวัง
“ว้า! ยากหายิ่งที่สัตว์อสูรโบราณเช่นนี้จะยังคงมีชีวิตรอดมาได้ ช่างน่าอัศจรรย์เหลือเกิน” มังกรบรรพชนฮองสีม่วงรู้สึกแปลกใจในตัวของสัตว์อสูรเถาวัลย์ดาราเป็นอย่างยิ่ง
ถึงแม้จะสืบทอดความทรงจำของเทพมังกรมา ทำให้รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร แต่ก็ไม่เคยเห็นมันด้วยตาตัวเองมาก่อน ครั้งแรกที่ได้พบเห็น ย่อมรู้สึกแปลกใจเป็นธรรมดา
“ข้าได้ยินมาว่าด้วยสิ่งนี้เอง ที่ทำให้พวกมนุษย์ของเจ้าได้ครอบครองพลังดวงดารา ช่างมหัศจรรย์นัก” มังกรบรรพชนฮองสีม่วงกล่าวกับหลินหราน
“ข้ารอวันที่มันตื่นขึ้นมาตลอด เพื่อใช้มันรักษามารดาและตาของข้า หวังเพียงให้มันตื่นขึ้นโดยเร็ว” หลินหรานเอามือลูบสัตว์อสูรเถาวัลย์ดาราเบา ๆ แล้วกล่าว
“งั้นก็ไม่ช้าแล้ว ข้าสัมผัสได้ชัดเจนว่าพลังภายในกายของสัตว์อสูรเถาวัลย์ดาราในตอนนี้เต็มเปี่ยมยิ่งนัก คาดว่าคงไม่ห่างจากการตื่นขึ้นอีกต่อไป” มังกรบรรพชนฮองสีม่วงใช้ญาณสัมผัสตรวจดูสัตว์อสูรเถาวัลย์ดารา แล้วกล่าว