ศัตรูลับๆ ผู้หยิ่งผยองนั้นแม้ยังไม่ทันจะส่งเสียงร้องลั่น ศีรษะของมันก็แตกกระจายเหมือนแตงโมถูกทุบ คราชเลือดกระเซ็นทั่ว ก่อนจะล้มลงต่อหน้าหยาวอวี่เฉิง
"ใครมัน!"
จอมมารหัวล้านสะดุ้งเฮือก ตะโกนลั่นด้วยความเดือดดาล "กล้าสังหารผู้ติดตามข้างกายข้า! เจ้าไม่ต้องการมีชีวิตอยู่แล้วใช่หรือ!"
ทันทีนั้นเอง พลังปีศาจมายาจำนวนมหาศาลก็ระเบิดออกจากทั่วทั้งร่าง เกราะพลังดวงดาราสีหมึกดำผุดขึ้นปรากฏภายในพริบตา
แม้ยังไม่รู้ว่าใครคือผู้ลงมือ แต่ก็เห็นได้ชัดว่า ผู้ที่สามารถบัญชาอาวุธสังหารจอมมารระดับแปดดาวได้ในชั่วขณะเดียว ย่อมต้องเป็นผู้ที่ระดับพลังสูงเกรียงไกร ห้ามเบากำลังเด็ดขาด
เหล่าจอมมารพลทหารรอบตัวมันตกใจกลัวจนหน้าซีด ต่างพากันวิ่งหลบซ่อนอยู่เบื้องหลังจอมมารหัวล้าน
ฝ่ายหยาวอวี่เฉิงเมื่อเหลือบเห็นเงาดำนั้น ก็โล่งอกในทันที
จากนั้นเสียงฝีเท้าก็ดังแว่วมาจากประตูหลังโรงเต้า ชายหนุ่มรุ่นเล็กคนหนึ่งก้าวออกมาจากด้านใน
ดาบสนิมพุ่งกลับเข้าสู่อุ้งมือของเขาทันที
"สังหารผู้ติดตามของเจ้าแล้วจะเป็นอย่างไร?"
"ไม่เพียงเท่านั้น ข้ายังจะสังหารเจ้าให้ตายไปพร้อมกันด้วย!"
ดวงตาของหลินหรานเปี่ยมล้นด้วยแสงฆาต เกราะพลังดวงดาราสีฟ้าอ่อนบนร่างกายกะพริบระริกไม่หยุด ดาบสนิมในมือก็แผ่พลังปีศาจสีหมึกดำออกมา
"เป็นไปไม่ได้!"
เมื่อเห็นว่าผู้ปรากฏตัวคือหลินหราน จอมมารหัวล้านก็ตื่นตะลึงงันทั้งใบหน้า
นึกว่าจะเป็นนายทหารชั้นสูงแห่งเมืองอวิ๋นเหอสักคน หรือหัวหน้าหน่วยตามล่าขุมทรัพย์ ไม่คิดว่าจะเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ยังอ่อนวัยเช่นนี้?