เห็นมนุษย์มารถึงแก่ความตายเช่นนั้น สัตว์มารภาพลวงตาที่กำลังอาละวาดปะทะกับสัตว์กินฝันนรกอยู่เบื้องข้าง ก็ไร้ซึ่งจิตวิญญาณจะรบราต่อ ณ ขณะนี้มีแต่คิดจะหนีเพียงเท่านั้น
รอยแยกกาลอวกาศสีหมึกกลางคืนฉีกออกทันที มันไม่ปริปากเสียใดพูดพล่าม พุ่งตัวลงสู่เบื้องใน
แต่สัตว์กินฝันนรกได้รับคำสั่งมาให้สังหารมัน โดยธรรมชาติจะยอมให้มันหลุดพ้นไปได้อย่างไร?
เกรี้ยว!——
สัตว์กินฝันนรกส่งเสียงคำรามดุร้ายใส่สัตว์มารภาพลวงตาด้วยความพิโรธ จากนั้นพลังทั้งหมดทั่วร่างก็หลั่งไหลรวมเข้าสู่หมัดขวา
พร้อมแสงทองสายหนึ่ง คลื่นหมัดพิฆาตถูกปลดปล่อยออกมาทันที กระหน่ำให้สัตว์มารภาพลวงตากระเด็นลอยไปในทันที
เพราะบาดเจ็บสาหัสเกินกู้ บัดนี้สัตว์มารภาพลวงตาล้มพังอยู่กลางแอ่งเลือด สั่นสะท้านไม่หยุด
จากนั้นเงาหมัดยักษ์อีกหนึ่งหมัดร่วงจากฟ้า หมัดเดียวก็บดขยี้ศีรษะของสัตว์มารภาพลวงตาแตกละเอียด
“สวยงามนัก!” หลินหรานพูดกับสัตว์กินฝันนรกอย่างพึงพอใจยิ่ง
ปัจจุบันนี้ระดับพลังของสัตว์กินฝันนรกแข็งแกร่งขึ้นวันแล้ววันเล่า ฤทธิ์ของราชาหมีนรกและร่างอมตะได้หลอมรวมเป็นเอกภาพกับมันอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นพลังของสัตว์กินฝันนรกเองไปเสียแล้ว
ก็จริงอยู่ การสังหารสัตว์มารภาพลวงตามิได้จบเพียงเท่านี้ หลินหรานเงยดาบสนิมขึ้นทันที เสียบทะลุหัวใจของมันเข้าอย่างไม่ไยดี
โผมะ!——
พร้อมเสียงอึกทึกดังขึ้น สัตว์มารภาพลวงตาก็กลายเป็นควันดำจางหายไป รอยแยกกาลอวกาศที่เพิ่งเปิดออกเมื่อครู่ก็มลายสูญไปในเวลาเดียวกัน
“จัดการเรียบร้อย” หลินหรานตะโกนไปยังประตูหลังของโรงแรม
“เยี่ยม เยี่ยมจริง ๆ ไม่คิดว่าเจ้าจะเชี่ยวชาญการสังหารมนุษย์มารถึงเพียงนี้ ดูท่าว่าเมื่อวาวันคงไม่เคยฆ่าน้อยเลยสินะ”