"น่าแปลก ข้ารู้สึกว่าพลังภายในไข่ทองคำเทพมังกรน่าจะเพียงพอแล้ว ตามปกติควรฟักออกมาได้นานแล้ว แต่เหตุใดกลับไม่มีทีท่าว่าจะฟักออกมาเลยเล่า?" จกไฟเพลิงคะนองเอ่ยด้วยความสงสัย
"เจ้าว่าอย่างไร สัตว์อสูรที่เป็นเผ่ามังกรเช่นเดียวกัน กระมังจะต้องอาศัยโอกาสอื่นอีก?"
จกไฟเพลิงคะนองและสัตว์อสูรดอกกุหลาบต่างพากันมองไปที่ราชามังกรโลหิต
"เอ่อ..."
"ข้าจะรู้ได้อย่างไร ในสถานการณ์ปกติวางไว้ในสระฟักไข่นานขนาดนี้ ก็ควรออกมาแล้ว ข้าก็ไม่ใช่เทพมังกร จะไปรู้ได้อย่างไร" ราชามังกรโลหิตเองก็มีสีหน้าฉงนไม่แพ้กัน
"หรือว่าจะต้องอาศัยโอกาสพิเศษจริง ๆ?"
"พวกเจ้าคิดดู นี่เป็นทายาทองค์สุดท้ายของเทพมังกร ไข่ใบนี้สามารถรักษาไว้ไม่เน่าเสียได้หนึ่งแสนปี และไม่ฟักออกมา ข้าเดาว่าถูกผนึกด้วยพลังอันแข็งแกร่ง" สัตว์อสูรดอกกุหลาบขมวดคิ้วเอ่ยขึ้น
"ไม่ตัดความเป็นไปได้นั้นทิ้ง"
"ว่าแต่ หลินหราน เจ้าไปได้ไข่ทองคำเทพมังกรนี้มาจากที่ใด?" จกไฟเพลิงคะนองนึกอะไรขึ้นมาได้ก็รีบหันไปมองหลินหราน
สัตว์อสูรดอกกุหลาบและราชามังกรโลหิตก็เช่นกัน ต่างพากันมองไปที่หลินหราน
"ในวังแห่งหนึ่งในชิ้นส่วนมิติห้วงเหวสายฟ้ากึกก้อง ข้าจำได้ว่าตอนนั้นข้าเจอชายผู้หนึ่งที่หน้าตาคล้ายมนุษย์มาก และมังกรกึ่งมนุษย์ที่มีพลังน่าสะพรึงกลัวตัวหนึ่ง"
เมื่อถูกพวกเขาพูดขึ้นมา หลินหรานก็คิดขึ้นได้ทันที จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าน่าสงสัยยิ่งนัก
สัตว์อสูรที่สามารถปกป้องไข่ทองคำเทพมังกรได้นานกว่าหนึ่งแสนปี จะเป็นอะไรกันเล่า?