คืนนี้หลินหรานไม่ได้เลือกเข้าสู่การบำเพ็ญอย่างลึกซึ้ง และยังไม่ได้ขึ้นไปยังหอคอยชั้นบนที่เต็มเปี่ยมด้วยพลังดวงดารา
เพราะเมื่อครู่หลินหรานใช้พลังกายไปมากมาย นอกจากจะควบคุมดาบสนิมไม่หยุดพักแล้ว ยังได้ใช้เวทมนตร์สายฟ้าพร่างพาลงไป อีกทั้งยังต้องคงสภาพเกราะพลังดวงดาราที่ปรากฏเป็นรูปธรรมอย่างสมบูรณ์ไว้ตลอดเวลา
การต่อสู้ความเข้มข้นสูงต่อเนื่องสามชั่วโมง ทำให้หลินหรานเหนื่อยล้าอยู่บ้าง ประกอบกับพรุ่งนี้ต้องเตรียมตัวลงแข่ง จึงตั้งใจพักผ่อนให้เต็มอิ่มสักคืน เพื่อให้เผชิญรอบสามของศึกใหญ่สังเวียนนักฝึกสัตว์ในวันรุ่งขึ้นด้วยสภาพที่สมบูรณ์แบบที่สุด
......
เช้าวันรุ่งขึ้น
หลินหรานตื่นขึ้นมารู้สึกว่าร่างกายสบายเป็นอย่างยิ่ง แม้ระดับพลังจะก้าวหน้าไม่มากนัก แต่กลับรู้สึกกระปรี้กระเปร่าเต็มเปี่ยม
ช่วงเวลาที่ผ่านมาหลินหรานมัวแต่ยุ่งอยู่กับการบำเพ็ญ แทบไม่เคยได้หลับสบายสักครั้ง ทุกคืนล้วนผ่านไปในระหว่างการบำเพ็ญอย่างลึกซึ้ง
ได้นอนหลับอย่างเต็มตาสักครั้ง รู้สึกสบายยิ่งกว่าที่ระดับพลังก้าวหน้าอีก
หลินหรานยืดเส้นยืดสายเล็กน้อยแล้วลุกขึ้นจากเตียง เหลียวมองเห็นสัตว์กินฝันนรกขุมเพลิงที่ยังคงหลับใหลอยู่ข้าง ๆ จึงยิ้มบาง ๆ แล้วดึงมันกลับเข้าไปยังมิติแห่งสัตว์อสูรทันที
จากนั้นหลินหรานล้างหน้าแปรงฟันเสร็จจึงเปิดประตูห้องออกไป
ขณะเดียวกัน ซือถูเฟิง ซูเสี่ยว และพวกที่นัดหมายกันไว้เมื่อคืนก็เพิ่งเดินออกจากห้องมาเช่นกัน