เกรี้ยว!——
เมื่อเห็นดาบสนิมปรากฏในมือของหลินหราน สัตว์กินฝันนรกก็แผดเผาด้วยไฟสู้ทันที คำรามต่ำใส่หลินหรานเป็นสัญญาณให้เขาออกมือเต็มที่ได้
"รับเจ้าสิ!"
หลินหรานยิ้มเล็ก ชี้ดาบฟาดออกไป พลังดาบสีดำพุ่งเข้าใส่สัตว์กินฝันนรกอย่างรวดเร็ว
หากเป็นสัตว์กินฝันเมื่อก่อน มันคงเปิดสถานะโต้กลับสุดตัวทันที เคลื่อนไหวรวดเร็วเพื่อหลบพลังดาบ
แต่สัตว์กินฝันนรกที่บัดนี้ครอบครองร่างอมตะ กลับไม่แสดงท่าทีจะหลบหลีกแม้แต่น้อย ปล่อยให้พลังดาบสีดำจากดาบสนิมฟาดเข้าใส่ร่างตนเต็ม ๆ
โฮ้ม!——
พลังดาบสีดำปะทะเข้ากับร่างของสัตว์กินฝันนรกอย่างแม่นยำ พลังอันรุนแรงส่งให้มันถูกกระแทกถอยไปหลายก้าว และมีรอยแผลดาบลึกปรากฏขึ้นบนร่าง
แต่น่าประหลาด บาดแผลนั้นกลับไม่มีเลือดไหลออกมา แผลหยุดเลือดทันที ขณะเดียวกันแสงสีครามจาง ๆ ก็แผ่ออกมาจากบาดแผลไม่หยุดหย่อน ชั่วเวลาเพียงแวบเดียว รอยแผลดาบลึกนั้นก็ฟื้นฟูเรียบร้อย
นอกจากขนที่ยังไม่งอกขึ้นมาเต็มที่ เนื้อร่างกลับฟื้นคืนในพริบตา
เห็นภาพนั้น หลินหรานรูม่านต์สั่นไหว
"ไม่น่าแปลกใจเลยว่าเหตุใดราชาหมีนรกถึงผ่านสายฟ้าลงทัณฑ์อันน่าสะพรึงเช่นนั้นมาได้ ทั้งที่ร่างกายแทบไม่เหลือร่องรอยบาดเจ็บชัดเจน ร่างอมตะนี้ทรงพลังเกินคาดจริง ๆ" หลินหรานเอ่ยปากบ่นพึมพำอย่างทึ่งใจ
ต้องรู้ว่าดาบสนิมเล่มนี้บัดนี้ซ่อมแซมสำเร็จสมบูรณ์แล้ว แม้จะไม่ใช่ดาบมารสวรรค์ของแท้ แต่ก็ไม่ต่างกันนัก