ทะลุนิยายยุค 70 สู่ชีวิตชนบทสุดอลหม่าน

ตอนที่ 2 ทะลุมิติเข้ามาในนิยายยุค 70 ชีวิตชนบทวุ่นวายจนไก่หมูแตกตื่น

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

หมิงไต้ตกใจสุดขีด “เป็นไปได้ยังไง! ฉันเพิ่งตายไปไม่ถึงห้าชั่วโมงเอง อาจยังไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำ ทำไมถึงเผาศพฉันแล้วล่ะ?”

ชายร่างใหญ่ลุกขึ้นยืนตรง ก่อนกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “คุณหมิงครับ คุณมาถึงยมโลกจากโลกมนุษย์ได้ 5 วันแล้ว ศิษย์พี่ของคุณพบร่างคุณในวันที่สอง จากนั้นก็แจ้งพ่อแม่ของคุณ พอพวกท่านรู้ว่าคุณเสียชีวิตตามธรรมชาติ จึงฝากศิษย์พี่จัดการฌาปนกิจให้ เพราะฉะนั้น...”

หมิงไต้ไม่คิดว่าเวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้ แต่ก็พอเข้าใจการตัดสินใจของพ่อแม่ อย่างไรเสีย ในสายตาพวกท่าน งานวิจัยสำคัญกว่าตัวเธอ

ตอนนั้นหลังจากถูกกดดันให้คลอดเธอออกมา พ่อแม่ก็คิดว่าทำหน้าที่ต่อครอบครัวเสร็จสิ้นแล้ว ตอนหมิงไต้ยังไม่ครบเดือน ทั้งคู่ก็พากันไปสร้างอนาคตที่ต่างประเทศอย่างไม่ลังเล ทิ้งเธอไว้กับผู้เฒ่าผู้แก่ของทั้งสองฝ่ายราวกับเป็นตัวประกัน

ไม่ใช่ว่าพวกท่านไม่รักกัน ตรงกันข้าม ทั้งคู่รักกันมากเสียจนไม่อาจทนให้มีลูกมาอยู่ตรงกลางได้

ถ้าไม่ถูกบังคับให้มีหมิงไต้ พ่อแม่ของเธอคงตั้งใจไม่มีลูกไปตลอดชีวิต

ดังนั้นตอนนี้สิ่งที่เธอเสียดายยิ่งกว่าการที่พ่อแม่ใจแข็งและเย็นชา คือชีวิตแสนสุขที่ไม่มีวันหวนกลับมา รวมถึงเลขศูนย์ยาวเหยียดในบัญชีธนาคารของเธอ

ผีสามตนฝั่งตรงข้ามกลับมานั่งลงอีกครั้ง แล้วมองหมิงไต้อย่างระมัดระวัง

“คุณหมิงครับ การที่วิญญาณคุณถูกเกี่ยวมาผิดดวงเป็นความบกพร่องของเจ้าหน้าที่เรา คุณต้องการอะไร เราจะพยายามจัดหาให้เต็มที่ครับ”

ดวงตาหมิงไต้เป็นประกาย เธอมองชายร่างใหญ่ “ฉันนอนสบาย ๆ อยู่ในยมโลกได้ไหม แบบที่มีข้าวให้กิน มีที่ให้อยู่ แถมยังมีอะไรให้เล่นด้วยน่ะ!”

แค่มาอยู่ตรงนี้ได้พักเดียว เธอก็เห็นผีสาวหน้าตาน่ารักหลายคนกับหนุ่มหล่ออีกตั้งหลายคนแล้ว!

ช่วยไม่ได้ เธอเป็นพวกคลั่งหน้าตานี่นา!

ชายร่างใหญ่ทำท่าลำบากใจ “เรื่องนั้นคงไม่ได้ครับ วิญญาณอยู่ในยมโลกได้มากที่สุดแค่ 3 วัน ถ้าไม่ไปเกิดหลังจากนั้นก็จะสลายไป”

หมิงไต้ไม่ค่อยเชื่อ “แล้วเจ้าหน้าที่ของพวกคุณทำได้ยังไงล่ะ พวกเขาไม่ใช่วิญญาณเหรอ?”

ชายร่างใหญ่รีบอธิบาย “พวกเขาก็เป็นวิญญาณครับ แต่ตอนนี้ตำแหน่งในยมโลกมีจำกัดมาก พวกเขาสอบผ่านกันตั้งแต่หลายชาติภพก่อน แล้วยังต้องต่อคิวอีกหลายชาติภพกว่าจะได้ตำแหน่ง โดยเฉพาะตอนนี้เราทำงานกันทางออนไลน์ รายชื่อต้องประกาศล่วงหน้าถึงสามชาติภพ เลยจัดตำแหน่งให้คุณไม่ได้ครับ”

หมิงไต้หมดแรง ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้

“สรุปว่าตอนนี้ฉันต้องไปเกิดใหม่ใช่ไหม แล้วช่วยจัดให้ฉันไปเกิดในครอบครัวดี ๆ ได้หรือเปล่า บ้านร่ำรวย ไม่ต้องทำงานไม่ต้องเรียนอะไรแบบนั้น แล้วขอเกิดเป็นผู้ชายด้วยนะ ฉันยังไม่เคยเป็นผู้ชาย อยากลองดูสักครั้งว่าฉี่ตอนยืนมันรู้สึกยังไง”

คำตอบที่ได้รับกลับเป็นความเงียบ

“ไม่จริงน่า! แค่เรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้เหรอ?!”

หมิงไต้เริ่มโมโห “แล้วจะให้ฉันเสนอความต้องการทำไม หลอกให้ฉันดีใจเล่นหรือไง!”

หนุ่มน้อยที่นั่งฝั่งตรงข้ามร้องไห้โฮขึ้นมาทันที ผีสาวหมายเลข 38 ทนไม่ไหว จึงคว้าคอเสื้อสูทของเขาแล้วโยนออกไปซ้อม

ชายร่างใหญ่เอ่ยอย่างกระอักกระอ่วน “คุณหมิงครับ คือว่า... เรื่องไปเกิดใหม่ของคุณมีปัญหานิดหน่อย”

หมิงไต้จ้องเขาอย่างระแวดระวัง “ปัญหาอะไร?”

“เอ่อ ในระบบบัญชีเกิดตาย คุณยังไม่ตายน่ะครับ ตามหลักแล้วคุณจะมีชีวิตอยู่ได้ถึง 100 ปี แต่ตอนนี้คุณก็ตายแล้ว ระบบเลยยังจัดสรรโควตาไปเกิดใหม่ให้คุณไม่ทัน”

หมิงไต้กุมอกถาม “งั้นต้องรอนานแค่ไหนกว่าจะได้โควตาไปเกิดใหม่?”

“เอ่อ รออีก 70 ปีก็ได้ครับ”

หมิงไต้ยกนิ้วสั่น ๆ ชี้เขา “70 ปี?!”

ชายร่างใหญ่พยักหน้ารัว “ใช่ครับ! แค่ 70 ปีเอง ปกติพอคนตาย โควตาไปเกิดใหม่ก็จะออกมาโดยอัตโนมัติ”

หมิงไต้กลืนน้ำลาย “ฉันรออยู่ที่นี่ 70 ปีได้ไหม?”

ชายร่างใหญ่ยิ้มเจื่อน “ไม่ได้ครับ คุณ รออยู่ที่นี่ได้แค่ 3 วันเท่านั้น”

หมิงไต้เดือดขึ้นมาทันที!

“หมายความว่าฉันต้องรอจนวิญญาณสลายไปงั้นเหรอ! หัวหน้าพวกคุณเป็นใคร ฉันจะร้องเรียน!”

“ไม่ครับ ไม่ใช่แบบนั้น คุณหมิง ใจเย็นก่อนครับ นั่งลงก่อน ผมยังมีอีกวิธีหนึ่ง”

ชายร่างใหญ่กับผีสาวที่วิ่งเข้ามารีบช่วยกันรั้งหมิงไต้ที่กำลังจะระเบิดอารมณ์ แล้วพูดปลอบจนเธอยอมนั่งลง

พอเธอสงบลง ชายร่างใหญ่ก็ไม่รู้ไปเอาคู่มือท่องเที่ยวมาจากไหน

“เรื่องเป็นแบบนี้ครับคุณหมิง เนื่องจากพนักงานของเราทำผิดพลาดครั้งใหญ่ เราจึงตั้งใจมอบทริปทะลุเข้าไปในนิยายให้คุณเป็นการชดเชย”

ทริปทะลุเข้าไปในนิยายงั้นเหรอ?

หมิงไต้รับคู่มือท่องเที่ยวจากเขามา พลางมองอย่างกังขา

“คู่มือท่องเที่ยวทะลุเข้าไปในนิยาย เปิดตัวครั้งแรกในยมโลก ทริปส่วนตัวที่ออกแบบมาเพื่อคุณโดยเฉพาะ!”

ด้านล่างเป็นแผนการท่องเที่ยวแบบปรับแต่งหลายรูปแบบ หมิงไต้ดูแล้วรู้สึกสนใจไม่น้อย

ชายร่างใหญ่เห็นเธอเริ่มใจอ่อน ก็รีบแนะนำต่อทันที “คุณบอกความต้องการมาได้เลยครับ ผมจะออกแบบทริปส่วนตัวให้ตรงตามที่คุณต้องการ รับรองว่าคุณจะสนุกแน่นอน!”

พูดจบเขาก็เสริมอีกประโยค “แต่ถ้าเหลือเชื่อเกินไปก็ไม่ได้นะครับ”

หมิงไต้จ้องเขาอย่างระแวง “คงไม่ใช่นิยายดราม่าทรมานใจใช่ไหม แบบต้องตายตกตามกันอะไรทำนองนั้น?”

ชายร่างใหญ่ส่ายหน้าทันควัน “ไม่ใช่แน่นอนครับ บทบาทของคุณเป็นแค่ตัวประกอบพื้นหลังในโลกนั้น คุณแค่ไปเกิดใหม่โดยอาศัยโลกใบนั้น ไม่ต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องใด ๆ ครับ”

หมิงไต้ถึงค่อยพอใจ เธอคิดทบทวนสิ่งที่ตัวเองต้องการ

“ฉันอยากเกิดในครอบครัวร่ำรวย มีข้าวกินมีน้ำดื่ม ไม่ต้องทำงาน แล้วก็ขอสมองฉลาด ๆ กับร่างกายแข็งแรงด้วย”

ถึงอย่างไรเธอก็ต้องเรียนหนังสือและเข้าสังคมอยู่ดี ไม่อยากเริ่มเรียนรู้ทุกอย่างใหม่จากศูนย์อย่างลำบากอีกแล้ว

“ไม่มีปัญหาครับ!”

“แล้วก็ขอพื้นที่เก็บของด้วย อันนี้เป็นของจำเป็นสำหรับการทะลุมิติ พวกคุณมีใช่ไหม? ถ้ามีน้ำพุวิเศษอะไรแบบนั้นด้วยก็ยิ่งดี”

ชายร่างใหญ่พยักหน้า “มีแน่นอนครับ แต่น้ำพุวิเศษให้ไม่ได้ โลกที่จัดให้คุณไปอยู่มีพื้นที่เก็บของได้ แต่น้ำพุวิเศษจะถูกโลกนั้นต่อต้าน ผมจัดพื้นที่เพาะปลูกที่เข้าออกได้ตามใจให้คุณแทน เก็บของได้ไม่จำกัด แล้วก็เป็นที่นิยมมากด้วยครับ”

“งั้นข้างในต้องใส่เสบียงให้เต็ม เป็นของที่เข้ากับยุคที่ฉันจะไปด้วยนะ”

ชายร่างใหญ่กับผีสาวหมายเลข 38 กระซิบปรึกษากันครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างเจ็บปวดใจ “ได้ครับ ค่าใช้จ่ายส่วนนี้เราจะออกให้เอง”

หมิงไต้พยักหน้า “แบบนี้ค่อยยังชั่ว แล้วเงินที่ฉันมีตอนยังมีชีวิตอยู่ พวกคุณต้องคิดเป็นมูลค่าให้ฉันด้วยนะ ฉันจะได้เอาไปใช้ที่นั่น ไม่อย่างนั้นฉันตายตาไม่หลับแน่!”

“เรื่องนี้ไม่มีปัญหาครับ ผมจะคิดเป็นทองคำให้ ทองคำเป็นสกุลเงินมาตรฐาน ใช้ได้ในทุกห้วงเวลา”

หมิงไต้พยักหน้าอย่างพอใจ แต่พอคิดอีกที พวกเขาตอบตกลงง่ายเกินไปหรือเปล่า จะมีเล่ห์เหลี่ยมอะไรไหมนะ?

“ความทรงจำของฉันจะยังอยู่ใช่ไหม? จะมีเงื่อนไขให้ฉันต้องทำอะไรหรือเปล่า หรือว่าฟรีทั้งหมดจริง ๆ?”

ชายร่างใหญ่ส่ายหน้าอย่างหนักแน่น “ความทรงจำของคุณจะยังอยู่ครับ ทริปของเราฟรีทั้งหมด และเพราะเป็นทริปภารกิจเปิดตัวครั้งแรก คุณยังจะได้รับของขวัญสำหรับมือใหม่ด้วยครับ”

หมิงไต้ดีใจอยู่บ้าง และเริ่มตั้งตารอขึ้นมา อย่างไรการทะลุมิติก็เป็นเรื่องที่สาว ๆ ทุกคนที่อ่านนิยายเคยจินตนาการถึง พอได้สัมผัสจริงจะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง

“ฉันรู้ได้ไหมว่าต้องไปที่ไหน?”

ชายร่างใหญ่ยิ้มพลางส่ายหน้า “บอกไม่ได้ครับ บริษัทกำหนดให้เก็บเป็นความลับ ถือเป็นเซอร์ไพรส์เล็ก ๆ ระหว่างการเดินทาง พอถึงเวลาแล้วจะมีคู่มือแนะนำให้ครับ”

“ก็ได้”

หลังจากนั้นหมิงไต้ถามเรื่องอื่นอีกหลายข้อ ต่อรองขอสวัสดิการเพิ่มเติม แล้วตรวจสัญญาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะลงนามในที่สุด

พอลงนามเสร็จ ทั้งสองคนก็พาเธอขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบนอีกสองชั้น เดินดูรอบหนึ่งแล้วจึงเข้าไปในบริษัทแห่งหนึ่ง

เมื่อเห็นชื่อบริษัทที่ติดอยู่ด้านบนว่า บริษัทท่องเที่ยวยมโลก หมิงไต้ก็รู้สึกตื่นเต้น การเดินทางทะลุเข้าไปในนิยายของเธอกำลังจะเริ่มต้นแล้ว!

ไม่นานก็มีคนพาเธอไปยืนอยู่หน้ากระจกบานหนึ่ง

หมอกพร่ามัวในกระจกดูน่ากลัวอยู่ไม่น้อย

พนักงานสาวข้าง ๆ เอ่ยอย่างอดทน “คุณแค่ก้าวเข้าไปก็พอค่ะ ไม่ต้องห่วง ระหว่างเดินทางข้ามห้วงเวลาจะไม่มีอาการไม่สบายตัวใด ๆ แน่นอนค่ะ”

หมิงไต้พยักหน้า รวบรวมความกล้าแล้วก้าวเข้าไป

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป