"หน่วยห้าถึงจุดหมายแล้ว ขอสนับสนุนการยิง!"
"หน่วยเจ็ดถึงแล้ว! จะโจมตีเป้าหมายจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ ทุกหน่วยระวังการหลบหลีกด้วย!"
"หน่วยแปดถึงแล้ว อำนาจการยิงทั้งหมดล็อกเป้าไว้แล้ว"
"หน่วยหก..."
เมื่อเจียงหย่านำหน่วยสนับสนุนมาถึงที่เกิดเหตุ สถานการณ์ก็เริ่มพลิกผัน
อำนาจการยิงที่ติดตั้งบนหุ่นรบหัวเทียถูกใช้หมดเกลี้ยง เหลือเพียงอาวุธที่ยิงกระสุนไร้ตัวตน ซึ่งยังโจมตีต่อได้ด้วยพลังงานของหุ่นรบ
ในสนามรบเหลือเพียงหกหน่วยที่ยังสู้อยู่ กล้องบนตัวหุ่นเกือบถูกทำลายจนสิ้น...
หกหน่วยนี้ยืดแนวรบออกไปไกลมาก เพื่อไม่ให้ถูกพลังจิตของ "ชี่เฉิงเหยียน" โจมตีหนักเกินไป
"สอยพลังงานเขาต่อไป! ทหารทุกนาย ร่วมกันระดมพลังจิตกดดันศัตรู!"
ในที่สุด พลังงานของหุ่นรบก็ร่อยหรอลงภายใต้การสอยอย่างจงใจของเจียงหย่าและคนอื่นๆ เป้าหมายยิงกระสุนไม่ออกแม้แต่นัดเดียว
พลังจิตของศัตรูถูกรวมกำลังกดดันโดยทหารสายบัญชาการระดับสูงของเขตทหารที่หนึ่งและเหล่านักรบในที่สุด "ชี่เฉิงเหยียน" จำต้องหยุดมือ
ลี่ฉินขับหุ่นรบที่ซากๆ มาหยุดอยู่ตรงหน้าผู้บัญชาการใหญ่ เสียงสั่นเครือและหม่นหมอง
"รายงานผู้บัญชาการ ทีมสองกับหน่วยสามเสียชีวิตทั้งหมด อีกสิบกว่านายทหาร พวกเขา..."
"...ทราบแล้ว"
เจียงหย่านิ่งเงียบครู่หนึ่ง
"เราจะพาพวกเขากลับไปด้วยกัน..."
ลี่ฉินเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาในห้องนักบิน
"ครับ!"
"เก็บกวาดสนามรบ ให้คนของเราส่งพวกเขากลับทางจุดขึ้นลง อย่าลืมผ่านเครื่องสแกนไปมาและทำลายเชื้อ"