ผู้ใหญ่ทั้งสามคนถามคำถามอีกหลายข้อติดกัน เช่น ชื่อทีมของพวกเขาใครเป็นคนตั้ง?
แล้วชื่อเล่นของแต่ละคนล่ะ? และการใส่ถุงคลุมหัวแบบนั้นเพื่อยั่วโมโหคู่แข่งหรือเปล่า?
"เอ่อ...พวกเรา...ไม่..."
เจียนจิ่งอวี่และจางไหลลาตอบไม่เป็นคำ พูดไปก็เหงื่อแตกพลั่ก
โชคดีที่หวงเหยียนไปตรวจแค่นิดเดียว ไม่นานก็เสร็จ
ตัวยากดภูมิคุ้มกันเขาเองก็ฉีดไปแล้ว แถมเมื่อกี้เพิ่งถูกหัวหน้าแพทย์ลากไปฉีดสารอาหารจนสีหน้าดูดีขึ้นกว่าเดิมไม่น้อย
พอขึ้นมาถึงชั้นห้า ก็เห็นสมาชิกทีมสองคนของตัวเองแทบจะมุดลงใต้โต๊ะ...
"คุณหวง!"
เจียนจิ่งอวี่เห็นผู้ช่วยชีวิตก็รีบยืนตัวตรงโบกมือทันที!
สมองกลับมาแล้ว! ถ้าไม่กลับมาอีก เขาเองก็แทบจะรับมือไม่ไหวอยู่แล้ว...
คนของ "หิ่งห้อย" ทั้งสี่คนหันหน้ามามองพร้อมกัน
"ตรวจเสร็จแล้ว?"
"เป็นยังไงบ้าง?"
"อือ ไม่มีอะไร"
"...ไม่มีอะไรก็ดีแล้ว"
อี้เส้าจำได้ว่าช่วงการฝึกนักศึกษาใหม่ เด็กคนนี้ทำผลงานได้โดดเด่นมาก!
แต่วันนี้ดันเป็นลมไปแบบไม่มีเหตุผล มันชวนให้สงสัยจริงๆ...
แต่ก่อนที่เขาจะเป็นลม ตัวเองดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังจิตที่รุนแรง ระดับสูงกว่าระดับเอสซะอีก!
ทว่าเป็นแค่คลื่นแผ่ผ่านมา ยังไม่ทันก่อรูปก็หายไป...
ทำเอาตัวเองไม่กล้าฟันธงด้วยซ้ำว่านั่นคือภาพหลอนเพียงเสี้ยววินาที หรือว่าคลื่นนั้นเกิดขึ้นจริง?
พอเด็กคนนี้ฟื้นขึ้นมาก็ไม่ยอมพูดอะไร ปิดปากเงียบเรื่อง "โรคประจำตัว" ทางพลังจิตของตัวเองไม่ยอมเอ่ยถึงเลย...