หวังเทียนเวยไม่ได้ขับรถด้วยมือมานานแล้ว แต่ความทรงจำในสมองยังอยู่ แค่ทำความคุ้นเคยเล็กน้อยก็กลับมาขับคล่องอีกครั้ง! ไม่ต้องพูดถึงว่า “รถ” คันนี้เธอสร้างขึ้นด้วยมือของเธอเอง ทุกชิ้นส่วนล้วนคุ้นเคยเป็นอย่างดี!
“วู๊~อ้า~~~”
เจียนจิ่งอวี่นั่งยานพาหนะแบบนี้เป็นครั้งแรก รู้สึกโล่งอกโล่งใจสุดๆ!
ตามคำแนะนำของหวงเหยียน ทั้งสี่คนนั่งหุ่นรบของหวังเทียนเวยไปวนรอบๆ บริเวณใกล้เคียงก่อน
พวกเขาต้องคุ้นเคยกับการชักปืนยิงจากสองข้างของยานพาหนะ ไปข้างหน้าหรือข้างหลัง ส่วนหวังเทียนเวยก็ต้องฝึกเรื่องความเร็วและการประสานงาน!
ถ้าหาปุ่มเพิ่มคะแนนของสถาบันเจอ เจียนจิ่งอวี่จะลงจากยาน กดปุ่มให้เร็วที่สุด แล้วกลับขึ้นมา!
“ต้องเร็วตลอด อย่ามัวแต่ต่อสู้ กดเสร็จก็ไปเลย เข้าใจ?”
“เข้าใจครับ!” “เข้าใจ!”
“เข้าใจ~~~”
หวังเทียนเวยยิ้มอย่างมีเลศนัย
ตอนสิ้นโลกที่ออกไปหาของยังชีพข้างนอกก็เป็นแบบนี้เสมอ เธอเข้าใจเรื่องนี้ดีเกินไป!
กลับมาที่ปากเหมือง หวังเทียนเวยลงจากยานก่อน แล้วฉีดสเปรย์กลบกลิ่นให้ทั่วทั้งคัน
สัตว์ดาราที่แห่กันมาหาพลังงานพวกนั้นจัดการไม่ได้ แต่ลดการดึงดูดสัตว์อื่นได้ก็ยังดี!
กลับขึ้นมาที่ตำแหน่งคนขับ
“พร้อมหรือยัง ทุกคน!”
“พร้อมแล้ว”
“ยานบิน” เร่งความเร็วพุ่งเข้าไปในเหมืองทันที เทียบกับเมื่อคืนที่ระวังตัวสุดๆ ครั้งนี้พวกเขากล้าขึ้นมาก!