สามคนที่สร้าง "มิตรภาพปฏิวัติ" กันมาตั้งแต่การฝึกนักศึกษาใหม่ และถูกจ้าวหยานหวังแยกตัวออกมาสั่งสอนถึงสองครั้ง ย่อมสนิทสนมกันมากกว่าคนอื่นโดยธรรมชาติ
หวังเทียนเวยกับเจียนจิ่งอวี่ลงวิชาขับขี่ยานพาหนะด้วยกัน ส่วนตอนเที่ยงทั้งสามก็บังเอิญมานั่งรวมโต๊ะกันที่โรงอาหาร
กระแสการฝึกนักศึกษาใหม่ยังไม่จางหาย สิ่งที่ทุกคนคุยกันก็ยังวนเวียนอยู่กับเรื่องนี้ หวังเทียนเวยเคี้ยวเนื้อสัตว์ดาราไปพลางถาม
"ทำไมพ่นสเปรย์กลบกลิ่นแล้วยังถูกหนอนทรายหาเจออีกนะ?"
"หนอนทรายไม่มีจมูก มันใช้แรงสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อยเพื่อหาเหยื่อ ตราบใดที่ยังหายใจ มันก็หาเธอเจอ"
หวงเหยียนค่อย ๆ ดูดสารอาหารเหลวหนึ่งถุงแล้วตอบ
"โชคดีที่มันมีอาวุธโจมตีไม่มากนัก ถ้าเป็นแบบสัตว์ดาราตัวอื่นที่พ่นพิษหรือพ่นไฟได้ล่ะก็ พวกเราตายกันหมดแล้ว!"
ด้านหน้าเจียนจิ่งอวี่ก็มีถาดอาหารวางอยู่ ตอนนี้เขากำลังใช้สองมือ "ต่อสู้" กับอาหารจานหนึ่งที่มีเปลือก จนเลอะน้ำมันเต็มโต๊ะไปหมด
หวังเทียนเวยทนดูไม่ไหว จึงลงมือสอนให้
"กุ้งแบบนี้ต้องแกะแบบนี้..."
"พูดได้ดีมาก แต่..."
จางไหลลาสีหน้าจริงจัง
"พวกเธอคลาส S ทั้งสามคน ทำไมต้องมานั่งรวมโต๊ะกับฉันด้วยนะ!?"
ด้านหลังมีนักเรียนห้องอื่นหลายคนกำลังชะโงกหน้ามองมาทางนี้ สามยอดอัจฉริยะคลาส S นั่น ไปนั่งร่วมโต๊ะกับมนุษย์กึ่งสัตว์คลาสเอได้ยังไงกัน!?
หรือว่ามนุษย์กึ่งสัตว์คนนั้นจะมีเบื้องหลังอะไร?
ทุกสายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทำให้จางไหลลารู้สึกอึดอัดมาก
"หา? พวกเราไม่ใช่เพื่อนร่วมรบเหรอ!? ก็เคยสู้หนอนทรายมาด้วยกันแล้วนี่นา!?"