หลังฟังคำถามจบ หวังเทียนเวยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบ
"อืม... ฉันไม่มีปัญหาอะไร
แต่ถ้าพวกเธอหาสมาชิกคนอื่นได้... ที่พลังจิตสูงกว่าฉัน? คงจะดีกว่าใช่ไหม?"
เธอแม้จะสนใจการแข่งอยู่เหมือนกัน แต่ก็ยังเป็นห่วงทั้งสองคน
จางไหลลากับเจียนจิ่งอวี่ถือเป็นการจับคู่ที่แกร่งสุด ๆ ถ้าชวนเพิ่มอีกสักคนระดับเอหรือระดับเอสแบบพลรบเดี่ยวได้ ก็คงไร้เทียมทาน!
ตัวเองจะเรียกว่าไม่มั่นใจก็ไม่เชิง เพียงแต่ตอนนี้เทียบกับพวกเขายังห่างชั้นอยู่
แต่จางไหลลาและเจียนจิ่งอวี่กลับไม่คิดแบบนั้น
หวังเทียนเวยถึงพลังจิตจะเป็นระดับบี แต่สภาพร่างกายก็ระดับเอ!
แถมพวกเขารู้จักกันตั้งแต่การฝึกนักศึกษาใหม่ เปิดเทอมมาก็ฝึกด้วยกันบ่อย ๆ...
ในสายตาสองคนนั้น ความสามารถของหวังเทียนเวยไม่ใช่แค่ระดับบีแน่นอน!
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้พลังจิตจะต่ำหน่อย จางไหลลาก็ยอมจับทีมกับเธอ... จะว่าไงดีล่ะ?
เธอไม่กลัวแพ้ แต่กลัวโดนหักหลัง! ฝากแผ่นหลังไว้กับหวังเทียนเวย วางใจได้!
"ถ้าเธอเต็มใจ ฉันว่าเธอก็ดีแล้ว จริง ๆ นะ! ไม่ใช่แค่เพื่อจัดทีมให้ครบ..."
จางไหลลาพูดอย่างยั้งคิด ส่วนเจียนจิ่งอวี่ที่เป็นเพื่อนร่วมห้องเรียนด้วยกันพูดตรง ๆ กว่ามาก
"ระดับบียิ่งต้องฝึกหนักสิ! เมื่อกี้เธอไม่พูดเองหรือไงว่าแข่งเป็นโอกาสดีที่จะได้ฝึกฝนจริง?
ต่อไปเราไม่แน่อาจต้องเป็นตัวแทนของฉีหลินไปแข่งกับโรงเรียนอื่นถ้าเธอไม่รีบพัฒนาความสามารถให้ขึ้นมา จะไปรอดได้ยังไง?"