ไม่รู้ว่าเป็นเพราะห้าวันแรกหนักหน่วงเกินไปหรือเปล่า พอถึงสุดสัปดาห์ หวังเทียนเวยรู้สึกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ข้ามมิติมาว่า...เรียนไม่ไหวแล้ว
เลยตัดสินใจเปลี่ยนเสื้อผ้า ตั้งใจจะไปเดินเล่นที่ย่านการค้าที่สุดคึกคักของดาวซัวโม่เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ
ก่อนออกเดินก็ส่งข้อความไปหาจางไหลลา อยากจะชวนไปด้วยกัน
ช่วงฝึกตอนเย็นของวันพฤหัสกับวันศุกร์ เธอไม่มาเลย ทำให้เป็นกังวลนิดหน่อย...
แต่รออยู่ตั้งนานก็ไม่ได้รับข้อความตอบกลับ ข้างข้อความที่ส่งไปยังแสดงสถานะ "ยังไม่อ่าน" อยู่อย่างชัดเจน
หวังเทียนเวยจึงต้องออกไปคนเดียว
ดาวซัวโม่เข้าสู่หน้าร้อนเต็มตัวแล้ว ศูนย์กลางย่านการค้าที่ใหญ่ที่สุดมีน้ำพุอยู่หนึ่งแห่ง
อย่าให้เห็นว่าดาวดวงนี้ถูกปกคลุมไปด้วยทะเลทรายไปครึ่งหนึ่ง ที่จริงทรัพยากรน้ำใต้ดินอุดมสมบูรณ์มาก! ปกติชีวิตประจำวันไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำเลย
แต่ที่มีน้ำก็ต้องมียุง หวังเทียนเวยโบกมือไล่ "นักฆ่าตัวจิ๋ว" รอบตัว
หยิบสเปรย์กันยุงกับสเปรย์กลบกลิ่นออกมาจากปุ่มมิติฉีดใส่ตัวเอง จากนั้นก็เดินเล่นอย่างสบายอารมณ์
ชั้นหนึ่งมีร้านขายวัสดุหุ่นรบที่เธอสนใจ
เข้าไปเดินดูรอบหนึ่ง ไม่ว่าจะมองยังไงก็รู้สึกว่าวัสดุระดับเอสขึ้นไปดีกว่า...แค่ตอนนี้เธอยังควบคุมมันไม่ได้
ไปร้านหุ่นรบเฉพาะทางของไท่เหอกันดีกว่า!
บริษัทของพ่อหวงเหยียนมีของจริงแฮะ!
จำได้ว่าตอนที่เพิ่งเริ่มเห็นหุ่นรบ แค่รู้สึกว่ามันเท่จริงๆ!