ทีมวัลเคอเพิ่งตระหนักได้ก่อนจะลงน้ำว่าชั้นเคลือบผิวเกราะกันกร่อนที่พวกเขาได้มานั้นสำคัญแค่ไหน!
แค่มองเรือที่สนิมกัดกร่อนใต้เท้าก็รู้แล้ว เช้านี้มันยังไม่ผุกร่อนหนักขนาดนี้เลย...
ตอนไปดาวคาชิเลอร์ก็มีทรายเข้าไปในหุ่นรบเหมือนกัน แต่ทรายอย่างมากก็แค่กองอยู่ตรงนั้น ไม่ได้กัดกร่อนโลหะและเซนเซอร์! แค่ทำความสะอาดเป็นประจำก็พอ
สถานการณ์ตอนนี้ซับซ้อนกว่านั้นมาก ทุกคนจึงคิดเหมือนกันว่าไม่ใช้หุ่นรบดีที่สุด
"สภาพอากาศของดาวเอ้อสุ่ยโน่ไม่ใช่เล่นๆ จริงๆ นะ..."
อู๋ฟางอวี่ผลัดเวรเฝ้ายามกับหัวหน้าทีมฮิรานุมะ ยูฉิง สองคนช่วยกันเดาเหตุการณ์ลำบากที่อาจเจอข้างหน้า
"...อุณหภูมิน้ำก็ต่ำมาก ถ้าจำเป็นต้องลงน้ำจริงๆ อยู่ในทะเลนานไม่ได้เด็ดขาด! เดี๋ยวตัวแข็งตาย"
ฮิรานุมะ ยูฉิงมองแผนที่เดินเรืออย่างง่ายในมือ
"ปุ่มเพิ่มคะแนนของโรงเรียนรอบนี้อยู่บนบก"
อู๋ฟางอวี่ถอนหายใจยาว
"แบบนั้นก็ดีที่สุดแล้ว! แต่หัวหน้าทีม ฉันมีโครงสร้างและวัสดุบางอย่างอยากทดลอง พรุ่งนี้ตอนกลางวันคงต้องลงน้ำสักสองสามครั้ง... เกี่ยวกับห้องนักบินปิดผนึกที่ค้นคว้ากันมา ฝากมองให้หน่อยได้ไหม?"
ฮิรานุมะ ยูฉิงม้วนแผนที่เดินเรือ
"พลังงานมีพอไหม?"
ครั้งนี้อู๋ฟางอวี่ถึงกับยิ้มออกมา
"เตรียมตัวสะสมพลังงานไฮดรอลิกไว้ล่วงหน้าแล้ว รับรองได้!"