"ผลการตรวจพบว่า พลังจิตของคุณอยู่ที่ระดับเอ พละกำลังอยู่ที่ระดับเอพลัส"
พลังจิตกลับจากระดับเอพลัสลงมาอยู่ที่ระดับเออีกครั้ง หวงเหยียนผลักฝาแคปซูลสมองกลอัจฉริยะออกมา ปีเตอร์ แพทย์ประจำบ้านได้เห็นผลตรวจล่าสุดผ่านสมองกลแสงของตัวเองแล้ว
"ฤทธิ์กดของยาตัวใหม่ใช้ได้ดี พลังจิตของคุณกลับมาอยู่ที่ระดับเอแล้ว ยังปวดหัวบ่อยอยู่ไหม?
พละกำลังที่เพิ่มขึ้นเป็นข่าวดี! รอจนพละกำลังของคุณทะลุระดับเอสไปได้ก็ไม่ต้องฉีดยากดถี่ขนาดนี้อีกแล้ว!"
หวงเหยียนยังคงสภาพหงอยเหงาเหมือนเดิม พอคิดว่าตัวเองพยายามขนาดนี้แล้วพละกำลังยังเป็นแค่ระดับเอพลัสก็รู้สึกชีวิตช่างสิ้นหวัง...
ถึงจะพูดถึงระดับเอส มันก็ยังห่างจากพลังจิตระดับดับเบิลเอสดั้งเดิมของเขาอยู่หนึ่งขั้น... จากระดับเอไปเอพลัสเขาใช้เวลาถึงสามปี ถ้าจะจากเอสไปดับเบิลเอสล่ะก็คงต้องฝึกจนตายไปข้างหนึ่ง!
แต่ปีเตอร์กลับรู้สึกเพียงปลาบปลื้มใจ ส่งผลตรวจร่างกายให้พ่อของหวงเหยียนแล้ว ก็เดินมาหาเด็กหนุ่มที่ตนเฝ้ามองมาตั้งแต่เล็ก
"ช่วงนี้ฝึกหนักมากสินะ? แต่ดูจากรายงานแล้วสารอาหารไม่ตกหล่น ร่างกายมีค่าต่าง ๆ สมดุลดี ไม่ต้องเปิดยาบำรุงเพิ่ม
เธอดูแลตัวเองได้ดีขนาดนี้ ฉันก็วางใจแล้ว"
หวงเหยียนได้ยินคำพูดของแพทย์ประจำบ้านก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ช่วงนี้เขาปวดหัวจนลืมกินยาบำรุงไปเลย...
จะพูดถึงสารอาหาร... ไม่ว่าจะที่โรงอาหาร ทางเดินในโรงเรียน หรือตอนฝึกช่วงกลางคืน ตราบใดที่เจอหวังเทียนเวย ในกระเป๋าของตัวเองก็จะมีถุงสารอาหารเหลวโผล่เพิ่มขึ้นมาอย่างลึกลับ คนคนนั้นเหมือนตู้ขายสารอาหารเหลวเคลื่อนที่... และเขาไม่เคยใส่ใจมันเลย