ไม่มีกำแพงไหนในโลกที่ไม่รู้ข่าว ข้าวบ้านข้างๆ หอมจริงๆ...
นี่คือเสียงสะท้อนจากใจจริงของสมาชิกวัลเคอทุกคนในเวลานี้
ไทเลอร์ดูดสารอาหารเหลวถุงเล็กๆ อยู่ แต่สายตาก็อดไม่ได้ที่จะชำเลืองไปมองหม้อใหญ่ของฉีหลินที่อยู่ข้างๆ
ในหม้อต้มซุปอาหารทะเลรสเผ็ด
วัตถุดิบมีทั้งผักป่าที่จางไหลลาเคยหาได้จากเกาะอีกแห่งหนึ่ง กับเพรียงและหอยที่หวังเทียนเวยงัดมาจากก้นเรือตอนแก้ไขตัวเรือ รวมถึงปลาหมึกที่จับได้เมื่อวาน พอต้มสุกกลิ่นหอมก็ลอยออกมาทำเอาคนที่ได้กลิ่นแทบขาดใจ
หวงเหยียนย่างปลาทะเลอยู่ข้างๆ จางไหลลาและหวังเทียนเวยจ้องมองทุกขั้นตอนของเขาอย่างใกล้ชิด กลัวจะเปลืองผงย่างสูตรพิเศษที่แม่ของเจียนจิ่งอวี่ส่งมาให้เปล่าๆ
"กลับด้านได้หรือยัง?"
"รออีกหน่อย"
เจียนจิ่งอวี่ดูจะมีท่าทีของพ่อครัวมือเก่าขึ้นมาแล้ว ตะหลิวด้ามยาวคนไปมาในหม้อ ครู่หนึ่งก็ตักซุปทะเลหนึ่งทัพพีใส่ชามของตัวเอง เป่าลมสองทีแล้วชิมรส
"ได้แล้ว กินได้"
บารีสูดจมูก แล้วดูดสารอาหารเหลวอย่างแรงๆ อึกหนึ่ง
เขาจะฟ้อง! ฉีหลินออกมาแข่งยังพกพ่อครัวมาด้วย!
หวงเหยียนแบ่งปลาย่างที่ทำเสร็จให้เพื่อนร่วมทีมด้วย ทั้งสี่คนกินอย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย ยิ่งทำให้สมาชิกวัลเคอที่ทำได้แค่ดูดสารอาหารเหลวอยู่ข้างๆ ดูน่าสงสารสุดๆ
หวังเทียนเวยได้ยินเสียงฟ้าร้องจากนอกถ้ำ ก็คิดอะไรบางอย่างอยู่
"ไม่รู้ว่าฝนฟ้าคะนองนี้จะตกนานแค่ไหน เสียงฟ้าเป็นพลังงานบริสุทธิ์เลยนะ..."