อลิซาเบธแห่งซานโตรินีจ้องมองด้านบน ใช้พลังจิตฆ่าแร้งกลายพันธุ์สิบตัวที่บินวนอยู่เหนือหัวตลอดเวลา
"กินไม่ได้"
มิเจียมนุษย์กึ่งสัตว์สีหน้าเรียบเฉยบังคับหุ่นรบเหยียบซากแร้ง ล่าเซิ่งอดหัวเราะไม่ได้
"วางใจเถอะมิเจีย! ผมเห็นสัตว์ดาราที่นี่ไม่น้อย ยังไงก็ต้องหาที่กินได้เจอ"
มิเจียไม่พูดอะไรสักคำ
หล่อนยังชอบป่าฝนรอบที่แล้วมากกว่า อย่างน้อยก็ไม่ขาดอาหาร!
พอก้าวเข้ามาในทะเลทรายทั้งตัวเริ่มร้อนระอุ ถึงจะอยู่ในหุ่นรบก็ยังรู้สึกทรมาน รู้สึกเหมือนมีไฟจะระเบิดออกมาแต่หาที่ระบายไม่ได้!
แล้วพลังงานหุ่นรบของพวกเขาก็ไม่พอ ต่อจากนี้บางทีอาจต้องเดินด้วยเท้า ขนาดนี้คงเอาชีวิตหล่อนแทบไม่รอด... ว่าแต่จางไหลลาน่ะเป็นเผ่าหมี แล้วอยู่ในดาวซัวโม่ได้ยังไงกัน? นึกยังไงก็คิดไม่ถึง!
พวกฉีหลินรู้สึกได้ว่าสัตว์ดาราและสัตว์กลายพันธุ์รอบนี้เยอะกว่ารอบที่แล้วอีก!
ถึงจะไม่เคยแตะพื้นเลยก็ยังเจอสัตว์ดาราไม่น้อย เดินมาถึงตอนนี้ได้สิบเจ็ดคะแนนแล้ว!
แต่ไม่รู้ว่าเพราะอัปเกรดกันหรือเปล่า ทุกคนรู้สึกว่าคะแนนสิบกว่าแต้มนี้ไม่ได้ท้าทายอะไรเลย? ถึงขั้นไม่ได้ทำให้ร่างกายได้วอร์มอัพด้วยซ้ำ!
เลยรวมตัวปรึกษากัน ตัดสินใจไปดูพื้นที่ที่ทำเครื่องหมายสีแดงบนแผนที่
"พวกฉีหลินนี่หยิ่งไปรึเปล่า? พวกเขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร?"
"ท่านวีไอพีผู้สูงศักดิ์ข้างหน้า ตัวหนังสือสีของคุณแยงตาฉัน"